Daisy Soleil

Daisy Soleil gaat op bedevaart

2009-02-07T04:58:00.000-08:00

Daarnet vond ik tussen mijn post een vriendelijke uitnodiging om naar een optreden van deze dame te gaan kijken. In het verleden had ik al het genoegen om enkele van haar concerten bij te wonen en steeds werd ik aangenaam verrast door de kwaliteit en inventiviteit van het gebeuren.

Het nieuws dat ze naar ons land ging komen vond ik eerst ronduit belachelijk. Ik geloofde er niets van. Welke zaal heeft trouwens de capaciteit om aan haar eisen te voldoen? Deze misschien?

Maar er is dus een oplossing gevonden en ik mag dus samen met mijn entourage op 11/7 in een weide gaan dansen. En dan nog eens helemaal vooraan ook! Ik weet alvast wie ik allemaal zal meenemen. U ook?

liefs,

Daisy Soleil
xox

Be. is haar naam

2009-01-28T08:15:00.000-08:00

Nu alle feesten, recepties, party's en bijeenkomsten naar aanleiding van de overgang van oud naar nieuw bijna achter de rug zijn, krijg ik weer wat tijd om u te verblijden met enkele schrijfsels. Het is al een hele poos geleden dat ik hier kwam en sommigen onder u bestookten mij in blinde paniek met berichten die naar mijn gezondheidstoestand informeerden. Ik wil u allen geruststellen: met mij gaat het opperbest. En aan zij die zich op hun blote knieën in het stof wierpen en mij smeekten om toch zeker terug te schrijven, durf ik zeggen: bedaar, ik ben er altijd voor u.

U zult het misschien gemerkt hebben toen u een blik wierp op de balk hiernaast: enkele speciale vrienden kwamen erbij, enkele speciale vrienden gingen. "Change, we believe in", zegt deze knappe man in Amerika en ik volgde zijn raad op. Nu nog hopen dat hij zich aan zijn eigen beloften houdt: een verandering ten goede.

T&I hielden zich alvast aan hun belofte: een paar maanden geleden schonken ze mij het allermooiste wat mij ooit is overkomen... hun tweede dochter. Met bijzonder veel fierheid als bevlogen petemoei kan ik u melden dat deze spruit bij de geboorte beschikte over een flink gewicht, een aanzienlijke lengte, een rebelse haardos en natuurlijk het liefste snoetje van allemaal. De energieke B. transformeerde zichzelf onmiddellijk in lieve en bezorgde grote zus en verheugt zich al op haar nieuwe speelkameraadje. Moeder I. doorstond de bevalling met glans en straalde zoals alleen zij dat kan. T. vervulde zijn vaderlijke plichten met alle égards en verlangde vooral naar zijn bed.

De gezegende Be. - zoals ik mijn petekind hier voortaan zo zal noemen - groeit ondertussen als kool, heeft een gezonde eetlust en beschikt over een fantastische longinhoud en verbazend stembereik. Een carrière die verbonden is aan de Scala van Milaan ligt in het verschiet! Ik mocht ondertussen al eens op haar en haar energieke zus passen toen T&I naar een concert gingen. Mijn moederlijke gevoelens namen meteen de bovenhand toen ik haar wiegde en verschoonde. Met een half oog keek ik ondertussen naar de belevenissen van deze en deze prinses; twee films waarmee de energieke B. en de ietwat minder kwieke Norbert de tijd van hun leven beleefden. De tijd ging veel te snel voorbij en T&I kwamen hun kroost terug halen. Ik kijk al uit naar de volgende keren!

Rond de jaarwisseling hield ik mij natuurlijk ook nog met andere feestelijkheden bezig. Alles begon met een stemmig optreden van dit olijke tweetal. Ik genoot er ontzettend van en bij het naar huis gaan, sneeuwde het. En zo begon een lange lijst van winterse feesten. Kerstmis bracht ik door in familieverband (waar ik nu natuurlijk ook T&I bijreken). Oudejaarsavond werd een knallende party in de feestzaal van G&I in de aanwezigheid van goede vrienden.

En zo is het nieuwe jaar ondertussen bijna een maand oud. Mijn agenda staat alweer boordevol leuke activteiten waarover ik u ten gepaste tijde zal berichten.

En ietwat laat, maar steeds vriendelijk genegen bezorg ik u allen graag nog mijn beste wensen voor 2009.

liefs,

Daisy Soleil
xox

Ik hou van Hugo en Nicole!, deel 2

2008-08-18T11:01:00.000-07:00

Zoals trouwe bezoekers van deze blog ondertussen weten, ben ik een devote fan van Nicole en Hugo. Hun nieuwe cd staat al een tijdje op 'repeat' in mijn cd-speler en ik was heel blij toen ze onlangs de prijs van de Zomerhit van deze radiozender wonnen.

Gisterenavond mocht ik dit zoetgevooisde echtpaar nog eens aan het werk zien. Op uitnodiging van T&I bevond ik me op de festivalweide van deze plek. De toekomstige ouders van mijn petekind hadden voor een speciale plek dichtbij het podium gezorgd, waardoor ik alles van nabij kon volgen. Opnieuw namen Nicole & Hugo me mee op een muzikale wereldreis. De opwinding die ze uitstraalden en de grapjes die ze maakten, zorgden ervoor dat ik wenste dat ik met hen op dit schip zat. Ik hoop dat mijn droom ooit werkelijkheid wordt. Ons gezelschap zong mee (of probeerde dit toch), wiegde heen en weer, zwaaide met de armen en onze handen gloeien nu nog van het vele klappen. Zelfs de energieke B. werd er stil van!

Na het perfecte optreden ging ik ze nog eens begroeten achter de coulissen. Ik gaf hen een kleine attentie cadeau en zij signeerden graag mijn nieuwe cd van hen. Ik kreeg ook nog een gehandtekende foto, die weldra in een mooi lijstje zal prijken in mijn salon.

Naast Nicole & Hugo zag ik ook deze heer aan het werk. Ik heb bewondering voor deze jongeman die met zijn verhaaltjes en mimiek een hele zaal in vervoering kan brengen. Wat hij vertelt, is soms op het randje... maar dat maakt het extra pittig. Ook T&I, die erbij aanwezig waren, waren vol lof over hem. Norbert daarentegen had last van zenuwen. Niet vanwege het optreden maar wegens onze plaatsen: vooraan op het tweede balkon... Hij was bang dat hij naar beneden zou storten... Hij kalmeerde pas toen hij dit kreeg, in zijn stamcafé.

Met Wendel heb ik zelf enkele bange momenten beleefd. Niet dat hij mij heeft doen schrikken, maar wel zijn verzamelde oeuvre van deze dokter. Samen hebben wij er nu al enkele bangelijke avonturen van gezien en hoewel ik er zeer kan van genieten, bekruipt mij steeds een gevoel van onbehangen als ik deze begintune hoor.

Van deze begintune daarentegen begin ik spontaan te roepen: "Maar laat het dan toch! Bemoei je er niet mee!!". Het hoofdpersonage in deze serie werkt zich telkens in moeilijkheden die soms wel heel pijnlijk zijn. Maar die Wendel en mij hard doen lachen.

Vandaag had ik nog een veel groter blij moment: samen met I. ging ik naar de vrouwendokter die haar zwangerschap mee begeleidt. De zus van I., wiens naam ook met een I. begint, was er ook bij. Samen waren we getuige van de wonderbaarlijke techniek waardoor we in de gezegende buik konden meekijken. En ik mag u nu al zeggen: het nieuwe kindje is zeer hard aan het groeien en in uitstekende gezondheid. Het geslacht weet ik ook al... maar u zal nog een tijdje moeten wachten.

Of zoals de gynaecoloog het zelf zei: "Geduld is een schone deugd!".

Liefs,

Daisy Soleil
xox

Daisy wordt kinds

2008-08-09T05:54:00.000-07:00

Wendel heeft mij de voorbije weken inderdaad veel verhalen verteld over zijn reis naar dit Aziatisch land. Ik zou er best wel eens zelf een kijkje gaan nemen, maar het is zo lang vliegen en ik moet bekennen dat ik niet meteen een vliegtuigmens ben.

Maar je weet nooit... en dit hotel ziet er niet slecht uit.

Verder nam hij mij ook mee naar dit festival aan onze kust en samen keken we ook in première naar deze film. Wendel is morgen trouwens jarig. Ik wens hem hier alvast een dikke proficiat!

K&F (je weet wel, die vrienden die onlangs in mijn buurt zijn komen wonen) vonden het nu toch wel tijd worden om mij te inviteren in hun opgeknapte huis. En zo mocht ik mij maandag in hun gezelschap vinden. Ik kreeg er eerst de 'grand tour' in hun huis waarvoor ze beslist een pluim verdienen. Deze dames kunnen er alvast niets komen doen want je kunt er écht van de vloer eten (of beter... van het hagelnieuwe parket).

Ik mocht ook hun poes bekijken, die wat later langs mijn benen streek toen ik op hun terras zat en mocht genieten van een glaasje wijn met tapas.

K&F (en hun poes) lijken goed te zijn ingeburgerd in onze buurt en ik hoop dat ze blijven genieten van hun huis, van elkaar en van hun wandelingen door het nabijgelegen park.

Ik zat gisteren alvast in dit attractiepark. Natuurlijk niet alleen, wel met Norbert en met T&I én natuurlijk de energieke B. Door onheilspellende weerberichten liepen we daar quasi alleen rond waardoor we nergens moesten wachten om op een attractie te kunnen gaan. Het regende trouwens ook zo goed als niet. Desondanks had ik mijn nieuwe regenjas meegenomen en die kwam goed van pas op de attracties waarbij je door het water sjeest, zoals de 'River Splash', de 'Bengal Rapid River', de 'Niagara' en de 'Big Chute'.

B. beleefde de tijd van haar leven in het Kid's Park: ze vaarde met een ballon, zat op een kikker, reed met een expresstrein, deed een rondje in het minirad, nam een gekke koets, vloog met de vlinders, bestuurde een tuff tuff en zwierde met koffietassen. Samen zagen we ook allerlei dieren, zoals de olifanten die een wel bijzonder vies bad namen.

Ik trok T. mee naar bijna alle 'gevaarlijke' spelen: we werden in de lucht geschoten, terug naar beneden geworpen en overkop gedraaid. I., die zich in gezegende toestand bevindt, moest het wat kalm aan doen en B. is net nog geen 1 meter groot waardoor ze bij haar mama moest blijven. Norbert had het druk met zijn i-phone.

Het is een mooi park, met attracties voor kinderen én volwassenen. Ik vind het wel jammer dat het thema van "Suske en Wiske en het Zoemende Ei" weg is. De zogenaamde "Voodoo River" kan beslist wat meer spanning gebruiken en een beter aanbod aan maaltijden zou ook leuk zijn. Niettegenstaande: dit park is een aanrader voor iedereen!

In het naar huis rijden hielden we nog even halt in deze babywinkel. Ik kreeg meteen zin om er alles te kopen, maar werd in toom gehouden door I. Zij kreeg alvast een doos mee met allerlei brochures waaruit zij een keuze kan maken.

Ik ben benieuwd wat zij allemaal zal kiezen. Gelukkig hoef ik niet al te lang te wachten op een antwoord want weldra gaan we weer samen op pad. Deze keer gaan we deze heer bekijken.

Oh ja, ik zag ook deze supervrouw aan het werk. Naar mijn mening een zeer begaafde artieste, maar met wat meer knipwerk was haar show top geweest. Nu zaten er enkele wel zeer flauwe stukken in. Maar ik durf met haar de vergelijking maken met deze grappige dame en ik geef u graag haar boodschap mee: lach eens meer als een kind.

Doet u mee?

liefs,

Daisy Soleil
xox

I-pholie

2008-07-21T05:49:00.000-07:00

Eerlijk gezegd begrijp ik de hele heisa rond de verkoop van deze telefoon niet zo goed. Overal hoor ik geruchten over teleurgestelde mensen die tevergeefs een exemplaar proberen te bemachtigen. Ik ging vorige week vrijdag gewoon naar een vestiging van deze provider en bestelde er twee exemplaren (voor Norbert en voor mij) en de volgende morgen kreeg ik al een telefoontje dat ze op mij lagen te wachten. Zo zie je maar, een aardig woord hier, een complimentje daar en je krijgt wat je wenst. Of zoals het spreekwoord zegt: "Met de hoed in de hand, komt men door het ganse land". Alvast een pluim aan het team van deze winkel: ik werd er uitstekend geholpen en men nam er ruim de tijd om mij de functies van mijn nieuwe gsm uit te leggen. Goed zo!

Is die nieuwe gsm nu zo speciaal? Ik vind alvast van wel. Het is kinderspel om er sms'jes mee te versturen (je hoeft niet meer te sukkelen met kleine knopjes), mijn agenda is nu overzichtelijk en kan ik overal raadplegen, ik kan er uitstekende foto's mee maken, naar films kijken, de beurs in het oog houden, de weg niet meer verliezen, de weersvoorspellingen becommentariëren, op de klok kijken, een rekensom maken, nota's nemen, naar muziek luisteren, online aankopen doen, surfen op het internet, mijn mails bekijken en natuurlijk ook gewoon bellen. Is het nodig om dat allemaal te hebben in één apparaat? Neen. Is het handig? Absoluut! En natuurlijk is ook het design perfect.

Zo vindt ook T. Ik was bij hem en I. (én natuurlijk de energieke B.) dit weekend te gast. Het olijke drietal was net terug van twee weken vakantie in Italië. En ze hadden er aan mij gedacht: ik kreeg een prachtige aarden kruik om olijfolie in te bewaren. Ook Norbert deelde in de prijzen: hij kreeg een verwenpakket in chocolade. (Tip voor iedereen die Norbert wil doen opfleuren: gooi een chocoladereep in zijn richting en hij kraait van plezier).

Speciaal voor de gelegenheid hadden T&I hun Italiaanse koksmutsen opgezet en kregen we er allerlei culinaire specialiteiten uit hun vakantiebestemming aangeboden. Ondertussen betastte T. mijn nieuwste speeltje, keek ik met I. naar foto's van mijn toekomstige petekind en stak B. zeer snel een nieuwe puzzel ineen. Samen keken we ook nog naar hun vakantiefoto's en vakantievideo en voerden we leuke gesprekken.

Het werd een gezellige en vooral lekkere avond. We maakten ook plannen voor een daguitstap naar dit pretpark en voor een vierdaagse naar dit bungalowpark.

Vandaag komt ook Wendel naar huis. Hij reisde een tijdje door dit Aziatisch land. Ik ben benieuwd naar zijn reisverhalen!

Gaat u ook op reis? Veel plezier!
Blijft u thuis? Dan wens ik u mooie dagen toe.

liefs,

Daisy Soleil
xox

Brussel is een bruisende stad

2008-07-07T08:09:00.000-07:00

Vrijdag trok ik er weer op uit. Ik ging een dagje door brengen in onze hoofdstad. Ik ging natuurlijk niet alleen, maar wel met een groepje mensen waaronder mijn nieuwste vriendin ID. Eerst toetsten we onze muzikale kennis in dit museum. Het terras dat bij deze instelling hoort, werd onlangs nog uitgeroepen tot één van de beste van het land en we konden er dan ook niet wegblijven. Sterker nog, het was er zalig vertoeven en bijna middag voor we er vertrokken.

Het was tijd geworden voor het betere shopwerk. Brussel bezit enkele van de meest exclusieve boetieks en ik ga er graag een kijkje nemen (en mijn rekening plunderen). Ondertussen ging ik ook gedag zeggen aan dit jongentje en dit meisje. Ik kwam voorbij deze vreemde organisatie en eindigde tenslotte in dit fameus huis.

Iedereen had ondertussen honger gekregen en we besloten om gezellig te gaan eten in een Grieks restaurant. De sfeer was er gemoedelijk en de retsina vloeide er rijkelijk. We zaten met onze groep wel een beetje krap, maar dat was wel zo gezellig.

Rond gegeten en in een vrolijke sfeer haastte onze bende zich tenslotte naar onze afspraak met deze man. Hij leidde ons rond in deze wijk. Zo kwamen we heel wat te weten. Wist u bijvoorbeeld dat u er enkele van de beste antiekzaken aantreft? En dat deze schilder er zou gewoond hebben? Dhr. Jacobs wist ons de hele namiddag te boeien met zijn markante verhalen en afsluiten deden we opnieuw op een terras.

Brussel? Een aanrader! Ook voor u misschien?

liefs,

Daisy Soleil
xox

Fout!

2008-06-30T08:56:00.000-07:00

Vorige week trok ik er op uit met mijn nieuwe vriendin ID. We kennen elkaar nog niet zo lang, maar het klikt wel tussen ons. We zetten ons beiden in voor hetzelfde goede doel en werken daardoor soms nauw met elkaar. Toen ze me kwam vertellen dat ze niemand bereid vond om met haar naar deze film te gaan kijken, begreep ik meteen haar onderliggende vraag. Zo kwam het dus dat ik Norbert vorige donderdagavond achterliet met een magnetronmaaltijd en me naar deze onpersoonlijke bioscoop begaf.

De zaal zat quasi afgeladen vol met tienermeisjes. Enkelen van hen waren er in geslaagd hun vriend mee te krijgen. Van zodra die kerels het aanwezige publiek zagen, kregen ze allen een wanhopige blik in hun ogen. Het angstzweet brak hen uit en enkelen probeerden nog om met een smoes er vanonder te muizen. Helaas, hun vriendinnen bleven voet bij stuk houden en met afhangende schouders sjokten de jongemannen de trap op om met een veelbetekenende zucht in hun genummerde zetels te ploffen.

Ik zat daar totaal niet tegen mijn zin. Integendeel! De serie waarop de film is gebaseerd is één van mijn favoriete feuilletons. En zo kwam het dat ik getuige was van hoe Carrie meer kastruimte kreeg, Samantha haar lijn vergat, Miranda in het stof kroop en Charlotte zichzelf bevuilde. Dat laatste leek mij iets te veel onderbroekenlol (en volgens mij verzonnen om Kristin Davis toch maar een scène te geven), maar voor de rest heb ik mij prima geamuseerd. Ook ID was blij met haar avondje uit.

Vrijdagavond vond je mij ook niet thuis. Samen met T&I (ditmaal zonder de energieke B!) trok ik naar dit dansfeest. Nadat we samen hadden genoten van een snelle spaghetti, trokken T. en ikzelf onze turquoise tenues aan. I. had voor de gelegenheid een hagelnieuwe positiejurk aangeschaft. Norbert droeg een net hemd.

I. zorgde ervoor dat we dichtbij de ingang van dit complex parkeerplaats vonden en niet veel later amuseerden we ons temidden van 20.000 aanwezigen. Omdat we ons toch nog wat meer fout wilden voelden, trokken T., Norbert en ikzelf nog gekke hoedjes aan. I. werd het lichtpunt in ons midden door haar lichtgevende Playboy-oortjes. Ik maakte mijn outfit af door mijn oude bril op te zetten.

Die bril zorgde ervoor dat ik het spektakel op het podium goed kon volgen. Nadat de medewerkers van deze radio hun kunsten hadden vertoond (Alexandra Potvin zag er beter uit dan ooit in haar Donna Summer-kleedje en Showbizz Bart viel bijna omver toen Anke in zijn armen sprong), maakte Corry Konings het publiek gek. Helaas zong ze maar één liedje en ook haar Rekels had ze thuis gelaten. Freddy Breck leek een ander liedje te lippen dan datgene dat er werd gedraaid. De overgebleven dames van Bananarama werden uitgejouwd vanwege de zeer bedroevende kwaliteit van hun optreden. De Gibson Brothers deden turnoefeningen. Een lid van Tavares had een Boma-kostuum aan. Maar het was toch wel Laura Lynn die de zaal deed ontploffen. Nadat ze nog maar een halve noot had gezongen, ging het publiek totaal uit de bol. Dat ging zo door, de hele nacht lang. Helemaal fout, maar wel zo leuk!

We dansten onszelf bijna buiten westen. We kregen ook uitdrogingsverschijnselen want een drankje halen was een bijna onmogelijke opgave die maar liefst een half uur duurde. Laat in de nacht sloeg de vermoeidheid toe. Hoewel we ons ontzettend amuseerden, besloten we dat het welletjes was geweest. In de auto genoten en praatten we nog gezellig na.

T&I zijn inmiddels vertrokken (ja, mét de energieke B.) op vakantie naar Italië. Ik hoop dat zij zich daar tenminste even goed amuseren en kijk alvast uit naar hun terugkomst. Wedden dat we ons weer goed zullen vermaken als we elkaar terugzien?

Ik wens iedereen alvast een prettige zomer!

liefs,

Daisy Soleil
xox

Postpunthoofd

2008-06-23T11:08:00.000-07:00

Waarom het postkantoortje in mijn buurt moest sluiten, blijft mij een groot raadsel. Zo groot is dat raadsel nu ook weer niet: "besparingen". Allemaal goed en wel, maar hoe zit het met de klantvriendelijkheid? Tot voor kort kon je in dat postkantoortje voor bijna alles terecht en kreeg je er gratis een glimlach, een luisterend oor en een goed gesprek.

Nu is dat postkantoortje dicht en moet iedereen in de buurt zijn of haar postzaken regelen in de plaatselijke supermarkt aan het zogenaamde "Postpunt". Wie ooit het idee kreeg om postzaken te laten regelen door supermarktwerkneemsters, krijgt van mij geen pluim. Want wie aan ons "Postpunt" staat, krijgt er geheid een punthoofd!

Postzegels worden er verkeerd afgerekend, pakketjes die nog moeten worden afgehaald, 'verdwijnen', en voor je er eindelijk geholpen wordt, wordt je geduld danig op de proef gesteld... Als Annie van achter haar kassa tegen Roswita van de 'droge rayons' klaagt dat Sandra nog niet terug is van 'kwarturen' en dat ze moet afgelost worden omdat ze met haar kleinkind Kevin naar de adviseur van de ziekenbond moet, dan breng je als wachtende aan het "Postpunt" beter een goed boek mee om de tijd te doden. Wuiven, lachen, knipogen, zwaaien met je handtas, roepen... het heeft geen baat. De slogan "de klant eerst" is duidelijk niet van toepassing aan het "Postpunt".

Zo ook vandaag. Tijdens mijn afwezigheid had de postbode een uitnodiging in mijn brievenbus gestopt om een pakketje te gaan afhalen aan het gevreesde "Postpunt". Eerst lijk ik nog geluk te hebben: er staat een dame achter de balie van het "Postpunt"! Ik zeg vriendelijk goeiendag en leg het briefje dat ik in mijn brievenbus vond keurig op de balie. De dame, laat ik haar Viviane noemen, begroet mij met een oogtruc: ze draait haar ogen achter haar bril gemaakt van weck-glazen zo ver mogelijk naar achteren in haar hoofd , schudt daarbij met haar zelfgekleurde krullen en grauwt naar mij met "Adres?". Ik ben verbaasd van haar visuele souplesse en zeg haar mijn adres (hoewel dit ook op het blaadje staat).

Viviane zucht en valt op haar knieën. Er volgt geen aanroeping van de Heilige Poststempel maar wel een arsenaal van vloeken terwijl ze door de pakjes onder haar balie klauwt. Uiteindelijk vindt ze het pakket dat aan mij is geadresseerd. Nu moet ze enkel nog de barcode van het pakket inscannen. Viviane hanteert de scanner als een Sovjetrussisch stoomstrijkijzer waarmee ze een valse plooi wil wegstrijken. De computer maakt het geluid van een ziekelijk kuikentje en geeft de strijd op. Viviane roept luid: "Brigitte!! Dat spel marcheert weer niet! Wil jij eens komen kijken?"

Ondertussen smijt Viviane het afhaalbriefje terug op de balie en wijst ze met haar afgekloven, half met nagellak gebeitste vingernagel naar een goedkope plastic balpen en naar het kadertje waar ik moet aftekenen voor ontvangst, zonder ook maar een woord te zeggen.

Het wordt mij te veel! Ik merk op: "Je kan dat ook gewoon vragen". Viviane haar teint krijgt de kleur van haar kapsel, ze draait zich om en ze verstopt zich achter de omvangrijke Brigitte die ondertussen de computer weer aan de praat heeft gekregen. Brigitte probeert op haar beurt om te scannen. Het lukt niet. Druppels zweet verschijnen op haar voorhoofd. Het puntje van haar tong komt tevoorschijn in haar mondhoek. Ze hijgt. De computer geeft geen kik. Viviane bestudeert de tegelvloer.

Uiteindelijk geeft Brigitte het op. Ze geeft mij het pakje, wenst mij nog een aangename dag en gaat 'kwarturen', met in haar kielzog de hoogrode Viviane...

Gelukkig was de sfeer dit weekend in Casa Soleil prettiger. Ik moest natuurlijk T&I uitnodigen om hen te vertellen over al mijn avonturen in Turkije! Speciaal voor de gelegenheid had ik allerlei Turkse gerechten klaargemaakt en ik was trots op het resultaat: raki, Turkse stoofpot, spinaziepannenkoeken... Norbert dacht zelfs een moment dat hij weer terug in het hotel was en mocht opscheppen van het buffet! Gelukkig lukte het mij nog op tijd om hem terug in het gareel te krijgen.

T&I (en natuurlijk ook de energieke B!) straalden als steeds. T. had een gezond kleurtje door de hele dag in de buitenlucht te vertoeven, I. heeft die bijzondere gloed over haar die enkel zwangere dames lijken te hebben en B. stal de show met haar nieuwe kapsel. (Haar operatie is trouwens goed verlopen en binnenkort vergeten). T&I hadden ook een geschenk bij: een prachtige designpot met daarin een mooie plant, aangevuld met een romantisch pakketje servietjes. Ik was en ben er heel blij mee! Uit Turkije had ik voor B. een handgemaakt poppetje mee. Het werd door haar onmiddellijk aan een inspectie onderworpen en goedgekeurd!

Tijdens het aperitief en het avondmaal spraken we over onze vakantie-ervaringen en na het dessert speelden we terug met het spel van T. Dit keer deden we met z'n allen mee aan de Olympische Spelen. Ik moet echter dringend iets aan mijn conditie doen, want mijn prestaties waren niet om over naar huis te schrijven... Maar we lachten ons een kriek!

Binnenkort gaan T&I met B. naar Italië. Ik wens hen alvast een onvergetelijke vakantie toe! Maar ze zijn nog niet van mij af! In het najaar gaan we met z'n allen nog naar een bungalowpark. Natuurlijk zal ik na hun terugkeer in Italië bij hen uitgenodigd worden in het pittoreske Stalhille voor een "Italian Night" en ook daar kijk ik weer naar uit! Maar voor hun vertrek gaan we nog gezamenlijk dansen op dit feest!

Misschien kom ik u wel tegen?

liefs,

Daisy Soleil
xox

Chinees in Turkije

2008-06-16T10:22:00.000-07:00

Zo ben ik terug van een zonovergoten, ontspannen vakantie in Kusadasi, een badplaats in de buurt van het Turkse Izmir. Ik verbleef er in een paradijselijk luxe-resort op basis van de formule all-in. Een keer zelf niet moeten koken of met de was bezig zijn... wie kan daar neen tegen zeggen?

Ik zei alvast geen neen tegen de enorme buffetten, waar zelfs zuigelingen een glas kregen aangeboden door een lid van het legertje medewerkers. Als ik die beu was, kon ik nog altijd terecht in een Turks restaurant, een Italiaans restaurant, een visrestaurant of bij de Chinees. "Een Chinees restaurant in Turkije?", denkt u nu wellicht. Ja hoor, dat was er ook en het was er erg lekker om te eten. Natuurlijk waren er ook diverse bars, tenten waar Turkse deernes hun kunsten toonden en waar ik genoot van pannenkoeken gevuld met spinazie en kaas, diverse tea-rooms met allerlei zoetigheden (o.a. met het zondige baklava) en een ijssalon.

Salons waren er in overvloed: een schoonheidssalon (waar ik onder handen werd genomen en tien jaar jonger buiten kwam), een kapsalon, een fotosalon,... en ook nog diverse salons om gewoon in te zitten.

Niet dat ik veel heb stil gezeten. Ik bezocht natuurlijk ook de diverse boetieks in het hotel en snoof de sfeer op van de leuke winkeltjes in de stad, ik zwom in het zwembad en werkte aan mijn conditie met de aquagym. Want natuurlijk was er ook de obligate zwerm animatoren die maar al te graag met mij wilden spelen: petanque, pingpong, volleybal, waterpolo, darts... teveel om op te noemen (en ook om daadwerkelijk te doen). 's Avonds toonden zij hun kunsten als allround-artiesten in knotsgekke shows en nog wat later zwierde ik samen met hen de beentjes uit in de plaatselijke disco.

Een duik in de zee zorgde ervoor dat ik 's avonds geen zout meer nodig had op mijn frieten en als het mij allemaal wat teveel werd, verstopte ik mij onder een parasol met een goed boek. Ook vanuit mijn schuilplaats hoefde ik maar eens te knipogen naar een kelner en werd ik terstond bediend. Zalig!

Een antieke stad stond ook op het programma: Efeze. In dit grootste openluchtmuseum ter wereld van het Romeinse rijk waan je je echt in de antieke wereld. Ik friste er mijn (ietwat) vervlogen kennis van mijn studies klassieke talen op, vergaapte mij aan de mozaïeken en bracht er een bezoekje aan de bibliotheek, het badhuis en zelf aan het bordeel!

Gelukkig stond daarna een bedevaart op het programma. Naar het huis van Onze-Lieve-Vrouw. Sommige senioren hedentendage kiezen voor een nieuw leven aan een Spaanse costa, maar Maria deed het al veel eerder en kocht een vakantiehuis in Turkije. Een aardig nonnetje leidde mij er rond. Ik liet er een kaars branden en kocht er wat heilig water want natuurlijk is er ook een handige bron aanwezig op deze plek. De Heilige Maagd moet er alvast een uitstekende conditie op nagehouden hebben want waarom zij er tijdens haar laatste levensjaren op aarde voor koos om boven op een berg te wonen - zonder de nabijheid van één of andere markt - blijft mij een groot raadsel. Telkens zij iets nodig had, moest ze de berg af- en op rennen. Ik reed die bewuste berg op en af in een autobus, Maria zal het wel niet met een Vespa gedaan hebben. Of misschien kon zij gewoon in haar eten voorzien door een vermenigvuldigingstruc. Haar zoon moet het toch van iemand geleerd hebben

Nu, om al die gedachten door te spoelen bezocht ik het wijndorpje Sirince. Hier wordt wijn gemaakt van allerlei soorten fruit. Na het proeven van meloenwijn, kweepeerwijn, moerbijwijn, kriekwijn, ging ik er nog wat - licht in het hoofd - shoppen. Zo stapte ik weer op de bus met in mijn armen enkele flessen wijn, een lederen tas, een gewone tas, een slaapkleed, een tafelkleed, kousen, handdoeken en enkele sleutelhangers. Gelukkig had Norbert nog wat plaats in zijn valies!

In de tempel van Artemis hield ik het sober (omdat er geen winkeltjes of cafeetjes waren) en liep ik enkele malen rond de enige zuil die resteert van dit één van de zeven wereldwonderen uit de klassieke oudheid. De rest staat in een museum in Londen... maar dat is voor een volgende keer.

Het was een mooie reis en voor mij alvast het begin van een zalige zomer.

Ik wens u alvast een even leuke ervaring toe!

liefs,

Daisy Soleil
xox

Veel beterschap!

2008-05-29T08:33:00.000-07:00

Morgen moet B., de dochter T&I, naar het ziekenhuis voor een operatieve ingreep. Speciaal voor haar komen haar favoriete prinsessen op deze blog en hopen ze dat B. snel weer beter is. Ik wens T&I veel sterkte en aan B. dat ze vlug weer die energieke kleuter is!

Iets anders nu. Er zijn in onze omgeving veel mensen die zich vrijwillig inzetten voor een persoon of een organisatie. Misschien heeft ook u wat vrije tijd over, of kunt u wat tijd vrijmaken om vrijwillig ergens uw bijdrage te leveren. Op deze site staat een overzicht van organisaties die op zoek zijn naar iemand om wat te helpen. Ga er eens kijken, de kans is groot dat ook u er iets ziet waarvoor u zich gaat inzetten. En, wie weet, ontmoeten we elkaar in een organisatie waarin ondergetekende vrijwillig actief is.

liefs,

Daisy Soleil
xox

Race naar de zomer

2008-05-26T09:42:00.000-07:00

Zaterdag was het weer feesten geblazen. T&I (en natuurlijk ook die energieke B!) hadden mij uitgenodigd om samen de verjaardag van T. te vieren. Toen ik aankwam aan hun landgoed in dit knus dorpje werd ik net niet omver gereden door J&M (de ouders van I.) die er een pauze hadden genomen tijdens hun fietstocht. We zeiden nog snel gedag aan elkaar en ik wuifde ze uit.

Na een speciale verjaardagsknuffel met T, een voorzichtige knuffel met I. (die straalde in haar positiekledij) en een speelse knuffel met B, zaten we al snel op het terras aan hun tot in de puntjes verzorgde tuin. We toastten meerdere malen op de gezondheid van het verjaardagsbeest en ik gaf hem zijn geschenken:

vier herlaadbare batterijen die ik in mijn bagage terugvond na onze trip in de Ardennen die we hadden gebruikt om samen te kunnen spelen
een fonkelnieuwe 'nunchuck' (kent iemand hiervoor het correcte Nederlandse woord?) waardoor T. en I. nu geen strootje moeten trekken om te beslissen wie er eerst mag spelen met dit spel.
een plastic stuur met bijhorend spelletje

T., die er speels uitzag met zijn nieuwe kapsel, deed een rondedansje van plezier met zijn geschenken en schonk nog eens bij. I. had voor lekkere aperitiefhapjes gezorgd en die smaakten er heerlijk bij.

Ik vond het al verdacht dat de eettafel nog niet gedekt was, maar de aap kwam al snel uit de mouw: ik werd getrakteerd op een bezoek op restaurant door T&I! Daarvoor sta ik natuurlijk altijd klaar en niet veel later zaten we op het terras onze keuze te maken in de menukaart, terwijl we genoten van het mooie weer en B. van de aanpalende speeltuin.

Met ons gezelschap smulden we van grote porties garnaal- en kaaskroketten, vispannetjes en côte à l'os. Afronden deden we met een grote dame blanche, terwijl het feestvarkentje genoot van zijn favoriete drankje.

Nadat we het restaurant hadden verlaten, stond T. op springen. Hij wou zo snel mogelijk rondjes gaan rijden met zijn nieuwste spelletje. Uiteraard gunden we hem dit plezier en het was al een evenement op zich om te zien hoe geconcentreerd hij bezig was bij de installatie van zijn nieuwste aanwinst.

B. had echter andere plannen. Zij hield het voor bezien en besloot dat het de hoogste tijd was voor een schoonheidsslaapje. I. gaf haar nog snel een badje en B. vertrok naar dromenland.

En toen vertrokken wij met z'n allen voor enkele zeer spannende races. En, hoeft het nog gezegd, natuurlijk kwam ik overal als eerste over de eindmeet... te beginnen bij de laatsten natuurlijk. Hoe zeer ik ook mijn best deed om als verantwoorde chauffeuse op de weg te blijven, over gekleurde heuveltjes te springen en toverblokjes omver te rijden... het mocht niet baten. Zelfs de jarige T. kreeg medelijden met mij en gaf mij allerlei aanwijzingen, maar het ging mij allemaal toch iets te snel. Maar ondertussen lachten we ons wel suf en amuseerden we ons te pletter.

Nadat iedereen was uitgereden keken we nog naar de puntentelling van deze jaarlijkse 'muzikale wedstrijd'. Mijn favoriet zat er al lang niet meer tussen en van de winnaar zal ik ook niet snel een plaatje draaien.

Het werd later, dus weeral tijd om afscheid te nemen. Ik wil hier T., I. en B bedanken voor de gezellige avond en het lekkere etentje en ik wens T. nog eens een heel gelukkige verjaardag! Binnenkort zie ik ze terug naar mijn reisje naar hier.

Voor die reis moest ik zaterdag naar deze stad om er alle praktische zaken te regelen. De groep waarmee ik binnenkort op het vliegtuig stap, ziet er in elk geval veelbelovend uit. Het wordt voor mij alvast een mooie zomer.

Voor u ook? Ik hoop het van harte!

liefs,

Daisy Soleil
xox

La fête continue... en grand!

2008-05-05T11:07:00.000-07:00

Feestneuzen alom mogen gelukkig zijn: sinds kort behoort Daisy Soleil tot de club van fervente fuifgangers! "Hoe dat?", hoor ik u peinzen. Wel, sinds vorige week ben ik aan het feesten en het einde is nog niet in zicht.

Het begon allemaal vorige week. Met een uitnodiging voor de opening op zak, stapte ik dit hagelnieuwe hotel binnen. De uitbaters van deze keten luxelogementen waren enkele jaren bezig geweest met het transformeren van een historisch pand naar een 5-sterren etablissement en vonden het dan ook passend dat ik aanwezig zou zijn op de opening ervan. Na een hartelijke begroeting, een fris glaasje en enkele obligate speeches mocht ik vanop de eerste rij getuige zijn van het officieel doorknippen van het lintje door onze burgemeester. Meteen daarna trok hij mij mee in zijn kielzog waarbij hij mij alle faciliteiten van het hotel liet zien. En wat ik zag was goed: nette gezellige kamers met ruime badkamers, perfect afgewerkte inrichtingen, een restaurant waar het goed eten is, een stemmige bar, wellness-faciliteiten, een ruime tuin... kortom: een aanrader. Bent u op zoek naar een logement in deze stad en wil u zich eens goed laten verwennen dan kunt u er terecht.

Nog maar net bekomen van dit eerste feestje liet ik mijn koffers pakken voor een 'supersized' weekend in de chalet van T&I (en de energieke B!) in de buurt van dit pittoreske stadje. Geheel in stijl werd ik er opgewacht met een fantastisch brunchbuffet en mocht ik genieten terwijl mijn bed werd opgemaakt en mijn valiezen uitgepakt. En toen begonnen de verrassingen zich op te stapelen...

Eerder had ik reeds enkele geschenken mogen ontvangen naar aanleiding van een streepje meer op mijn teller (waaronder dit elektronisch turntoestel van Norbert, grappige cd's en spannende dvd's van Wendel en nog een nogal pikant kookboek van T&I). Maar T&I vonden dit nog lang niet genoeg. Ik kreeg van hen zowaar, naast dit verblijf in hun chalet, nog ettelijke dvd's waarmee ik mij zeer lang zal kunnen zoet houden. De tranen sprongen in mijn ogen van geluk maar T&I hadden nog een ZEER GROTE VERRASSING voor mij in petto. Ze schenken mij hun volgende aanstaande kind! Of beter gezegd: T&I zijn in blijde verwachting en hebben mij gevraagd als petemoei. Natuurlijk moest ik lang en diep nadenken (drie nanoseconden...) en aanvaardde ik deze dankbaar deze eer.

De emoties werden mij even teveel en ik moest in mijn handtas naar mijn zakdoekje grijpen voor ik T&I deftig kon feliciteren. Gelukkig kwam T. aansnellen met een glaasje bubbels en kon ik de krop in mijn keel doorspoelen. Ik kijk echt uit naar dit najaar wanneer ik de kleine spruit zal mogen aanschouwen. Ik zal het kleine jongentje of meisje met raad en daad bijstaan... en natuurlijk ook op alle mogelijke manieren rot verwennen. Dat is nu eenmaal het voorrecht van peettante te zijn!

Na deze vloedgolf van geschenken en gevoelens vonden we het allen tijd worden voor wat bezinning. We vonden wat we zochten in het kasteel van deze gemeenschap. Een opgewekte dame leidde er ons rond en gaf een antwoord op al onze vragen. Om haar te danken zongen we dan maar uit volle borst mee met hun aanstekelijke mantra. Nadien maakten we nog een mooie wandeling over de beboste heuvels in de omgeving.

's Avonds trakteerde ik mijn beste vrienden op een restaurantmaaltijd in het naburige stadje waar we genoten van de Ardeense hoorn des overvloeds. Nog wat later toonde T. zijn talenten en probeerde hij mij te helpen met het verslaan van een reus... in dit spel. Het lukte niet meteen maar we hadden heel veel pret met zijn elektronische capriolen. Ondertussen zorgde I. met zachte hand voor de energieke B., die aan het groeien is naar een modebewuste, nieuwsgierige jongedame die ieders hart weet te vertederen wanneer ze knort als een tevreden varkentje tijdens haar schoonheidsslaapje.

De volgende morgen kon ik na mijn ochtendwandelingetje alweer genieten van een rijk ontbijtbuffet en trokken we met zijn allen naar dit grottencomplex. Een ervaren speleoloog liet er ons stalagmieten en -tieten zien (waarvan er enkele op macaroni lijken en andere excentriekelingen worden genoemd) en we mochten er de grootste ondergrondse kloof van België aanschouwen. Opnieuw een aanrader voor eenieder die te gast is in de Ardennen! Na nog wat winkelen keerden we terug naar de chalet alwaar we weer een feestje bouwden rond de barbecue!

De dag daarna besloten we om eens niet veel te doen. I. en ikzelf genoten al keuvelend met elkaar van de zon, de energieke B. amuseerde zich in haar zwembad, Norbert las zijn krant en T. zette alles op alles om alle mogelijke eerbewijzen uit zijn elektronische spelletjes te halen. Hij pijnigde zijn hersenen en bewoog zijn lichaam in allerlei kronkels dat het een lust was. 's Avonds genoten we opnieuw van een barbecue en van elkaars gezelschap en... versloegen we eindelijk die dekselse reus!

Zondag was de laatste dag en na weer een uitgebreid ontbijt reden we allen, in een paar etappes, naar de volgende afspraak: op kraambezoek bij P&I. We werden er door het sympathieke en goedlachse paar met open armen ontvangen in hun tuin met alweer een glaasje bubbels. Ik mocht naar hun nieuwste aanwinst, R., gaan kijken. Het lieve kind lag als een poppetje te slapen in haar wiegje. Nog een keer een dikke proficiat voor P&I! Nog een verrassing ter plaatse was het zeer spontane bezoek van nog een I. (de I. van G&I op wiens domein ik de overgang vierde van oud naar nieuw). Zij zag er stralend uit in haar feestelijke blauwe ensemble en ik was heel blij haar nog eens te kunnen knuffelen.

Niet veel later waren we dan te gast bij J&M, de respectievelijke ouders, schoonouders en opa en oma van T&I én de energieke B. voor een klein feestje ter ere van mijn aanstaande opname in hun familiale kring. We genoten er van een lekker aperitief (ja hoor, mét bubbels) in hun prachtige tuin en maakten beter kennis met elkaar. J&M hadden voor een echt feestmaal gezorgd waar we van genoten in hun gezellige huiskamer. Ik mocht er ook de handarbeidkunst van een terecht trotse M. aanschouwen (zowaar een echt wandtapijt, waar ik met mijn handwerkjes heel veel ontzag voor heb) en T. toonde mij nog enkele spitsvondigheden in hun tuin. Klasse!

En toen was het moment om afscheid van elkaar aangebroken. We namen afscheid van J&M en bedankten hen om ons te ontvangen en voor het lekkere maal. We beloofden elkaar nog vaak te zien en ik kijk daar echt al naar uit.

Met een dikke knuffel namen we afscheid van T&I en natuurlijk ook van B. Ik wil hen hier nog eens uitdrukkelijk bedanken voor de fijne tijd die we alweer samen beleefden en voor al hun goede zorgen. Ze mogen gerust weten dat ik hen zeer liefheb.

En daarmee zit het eerste hoofdstuk van Daisy Soleil als feestneus er op. In mijn agenda staan echter binnenkort nog enkele zaken: een schoolfeest en een vakantie in deze streek.

Probeert u ondertussen ook wat te genieten? Ik wens het u alvast toe!

liefs,

Daisy Soleil
xox

Reiskriebels

2008-04-18T11:12:00.000-07:00

Dag lieverds,

Nu ik eindelijk weer goed op de been ben en geen last meer heb van een stijf been, lijkt het wel alsof ik niet meer thuis kan blijven. Ik kan weer overal naartoe om er een kijkje te nemen. Of zou het lentezonnetje daar voor iets tussen zitten?

Mijn belevenissen in het beroemde Amerikaanse attractiepark nabij de Franse hoofdstad hebben mij ervan overtuigd dat ik terug de draad kan oppikken van er op uit te trekken en dat ik niet langer om de haverklap moet zitten rusten. Mijn Moleskine-agenda ben ik daarom flink aan het invullen met allerlei afspraken en reisjes. Zo ben ik binnenkort een kleine week te gast in de chalet van T&I (en ja hoor, de energieke B.) nabij dit stadje en nog voor de zomer ga ik ook nog genieten van wat Turkije te bieden heeft.

Dit betekent natuurlijk niet dat ik u zal vergeten. Ik zal u blijven berichten over mijn avonturen en zoals u weet, mag u mij altijd een vraag sturen.

Indien u echter behoefte hebt aan een inspirerende tekst, dan kan u altijd hier terecht. Deze fijne blog wordt netjes bijgehouden door mijn nieuwste speciale vriend "Kleine Tuinkabouter" en zal ook u stof tot nadenken bieden.

veel liefs,

Daisy Soleil
xox

When you wish upon a star

2008-04-07T10:59:00.001-07:00

Afgelopen weekend was ik uitgenodigd door de mensen die werken voor een attractiepark nabij de Franse hoofdstad. Daar ik dol ben op de magische sfeer in deze pretplek die me steeds herinnert aan mijn jeugd, ging ik gaarne in op deze invitatie.

Op zaterdagmorgen bracht deze trein me in stijl naar de plaats waar dromen waar worden. Ik werd er opgewacht door een chauffeur die me persoonlijk bracht naar een hotel dat geënt is op de Amerikaanse 'Big Apple'. Het inchecken gebeurde bijzonder vlot en ik kreeg meteen al een goodiebag met daarin een peignoir, een paar speelgoedknuffels, een gouden sleutelhanger en wat leesvoer.

Nadat ik mij had geïnstalleerd in mijn ruime suite was het tijd voor het middagmaal. Een kort wandelingetje bracht mij naar een westernsaloon waar ik me te goed deed aan allerlei zaken van het buffet.

Mijn honger gestild mocht ik me amuseren in het filmgedeelte van het pretpark. Zo mocht ik meedoen aan de opnames voor een nieuwe scène in een megathriller. Het was een onvergetelijke reis met een lawine van geluid, beweging en speciale effecten. En een ritje op een rollercoastbaan, met een eindeloze serie loopings op keiharde rockmuziek van deze groep zorgde voor een enorme adrenalinestoot waardoor ik me zeker twintig jaar jonger voelde.

Wat later nam ik mijn plaats in als speciale gaste voor de ceremonie rond de officiële opening van het nieuwe seizoen van het park en van een nieuwe interactieve attractie rond een ondeugend blauw ruimtewezentje. Ik zat ook op de eerste rij voor een spectaculaire stuntshow met snelle auto's. Daarna was ik getuige van de première van een nieuwe show geïnspireerd door en met de sterren van deze film. Na al deze pret ging ik terug naar mijn hotel om er wat te rusten want er stond mij die dag nog vanalles te wachten.

Die avond was ik terug fris en mocht ik me amuseren in een - speciaal voor de gelegenheid opgezette - feesttent. De meest verfijnde hapjes werden er geserveerd door knappe bellboys en illusionisten, goochelaars en gedachtenlezers creëerden er een betoverde sfeer.

Om 22u30 was er dan de officiële opening van deze nieuwe attractie:

Een ongelooflijk mooie show werd het, met heel veel licht- en geluidseffecten en optredens van acteurs. Ik werd gefotografeerd met de medewerkers van deze nieuwe trekpleister en mocht als één van de eersten het ingehuldigde "hotelgebouw" betreden. En ik voelde mij er meteen thuis omdat de lobby er is ingericht in die typische stijl die ook terug te vinden is in mijn eigenste salon.

Een ritje met één van de liften in deze attractie ontlokte zelfs bij mij een bang gilletje, maar dat ene bang momentje vergat ik snel in een souvenirwinkeltje. Ik wou nog meer spanning en dook dan maar in een wervelend wateravontuur met dit visje.

Ondertussen was het al flink laat geworden, maar toch was de avond nog niet ten einde. Speciaal voor de gelegenheid was één van de overdekte "studio's" ontdaan van alle gebruikelijke restaurantjes en winkeltjes en veranderd in een danspaleis. DJ's en live-musici wisselden elkaar af en niet veel later waagde ik me ook aan een dansje. Ondertussen werden we zowat overspoeld door allerlei drankjes met en zonder bubbels en passeerden er grote schalen met de meest exclusieve snoepjes. Pas lang na bedtijd trok ik me terug in mijn hotelkamer en sliep ik in één ruk door tot aan het ochtendgloren

Op zondag mocht ik me na een uitgebreid ontbijt vrij bewegen door het originele gedeelte van het park. Ik nam er een kijkje in het sprookjeskasteel van een slaperige prinses en ik ging gedag zeggen aan de draak die ze voor de gezelligheid in haar kelder opgesloten houdt. Ook reisde ik aan de hand van een bleke jongedame met bloedrode lippen en roetzwarte haren door een donker en mysterieus bos en maakte ik kennis met haar echtgenoot en haar zeven kleinstaltige vriendjes. Een nogal leugenachtig en houterig jongetje hielp ik mee tijdens zijn zoektocht naar zijn ware ik. In een petieterig piratenschip maakte ik een onvergetelijke luchtreis naar een land waar men nooit aan dacht. Het circustreintje van een olifantje met buitenmaatse oren reed me over de heuvels en bruggen van sprookjesland.

Ik maakte een muzikale wereldreis per boot, begeleid door een liedje over onze kleine wereld dat nu nog steeds door mijn hoofd tolt. Ik bezocht een expositie met de grootste uitvindingen aller tijden en een tentoonstelling over het Amerikaanse vrijheidsbeeld. Een bezoek aan een mysterieus landhuis uit de 19e eeuw mocht ook niet ontbreken.

In de reusachtige boomhut van de Zwitserse familie Robinson verbaasde ik me over het feit dat madam Robinson haar bed niet had opgemaakt en ik dwaalde ook nog door de geheime grotten en schuilplaatsen van piraten.

De lunch gebruikte ik in dit restaurant daarna ging ik me te buiten bij het shoppen. In elk winkeltje nam ik een kijkje en ik kocht mezelf zowat suf. Familieleden en vrienden mogen van mij binnenkort allemaal een presentje verwachten! Verder vermaakte ik me nog met een musical over een leeuwenkoning en sloeg ik nog eens de benen uit samen met Mary Poppins.

Ondertussen was het al late namiddag geworden en moest ik met spijt in het hart afscheid nemen van het magische land. Mijn bagage was ondertussen al netjes naar het station gebracht en een hogesnelheidstrein bracht mij in ijl tempo en eerste klasse naar huis. In mijn wagon maakte ik alvast de afspraak om gauw nog eens terug te komen.

Misschien zie ik u daar dan ook?

liefs,

Daisy Soleil
xox

T. en zijn instrument

2008-03-30T11:21:00.000-07:00

Gisterenavond fungeerde mijn salon even als concertzaal. Neen, ik had geen kamerorkest ingehuurd om het etentje dat ik gaf muzikaal te begeleiden. Evenmin legde ik de muziekinstallatie aan. Het was immers T. die ons verraste door met zijn spiksplinternieuwe elektrische gitaar op bezoek te komen. Natuurlijk bracht hij naast zijn instrument ook zijn I. en de energieke B. mee. Het was alweer een tijdje geleden dat we samen kwamen en net zoals steeds voelde ik me blij in hun gezelschap. Ook Norbert, die de hele dag al wat last had van een vervelend griepje, fleurde miraculeus op toen ze hem kwamen groeten.

Nadat ze zich hadden ontdaan van overbodige kledingstukken, kreeg ik een bijzonder geschenk: een pakket met allerlei kaarsen in kleuren aangepast aan mijn interieur. Ze kregen van mij meteen een ereplaatsje. Bij een glaasje bubbels praatten we bij. Alles gaat prima met hen en dat zag je ook: T. had pretlichtjes in zijn ogen, I. straalde en B. huppelde op al haar ledematen. B. had haar vriendin Barbie mee en heur accessoires, zoals daar zijn: een opklapbed, een kleerkast, een bureau, een bureaustoel, een computer en een zekere Ken. Eén voor één toonde B. mij haar pop met bijhorende uitzet. En ik kan u tot mijn grote vreugde laten weten dat Barbie een welopgeruimde juffrouw is want ze maakt steeds haar bed op en al haar kleedjes hangen netjes aan roze hangertjes in haar kast.

Niet veel later zaten we met z'n allen aan tafel in de eetkamer voor het avondmaal. We toastten op onze allerbeste vriendschap en op wat ons nog stond te wachten in de toekomst. Samen smulden we dat het een lieve lust was en ondertussen praatten we nog wat verder.

Toen we allen voldaan waren, verplaatsten we ons terug naar het salon waar T. ons eens goed deed kijken naar zijn bijzondere instrument. En het bleef niet bij kijken alleen. Nadat hij ons verblijdde op een paar nummers, legde hij zijn trots plots in mijn handen. Het was al lang geleden dat ik zo'n groot geval in mijn handen had gehad en ik moest even nadenken over hoe ik het weer moest gebruiken. Ik graafde in mijn geheugen terwijl ik het apparaat van T. streelde en aarzelend zette ik een liedje in. In het begin ging het wat houterig maar dat verbeterde snel en al gauw zorgde ik er voor dat een vrolijk deuntje door de kamer danste. Na mijn optreden wisselde T. en ikzelf elkaar af en werd het een zeer muzikale avond.

Tussendoor genoten we nog van een dessert dat ik nog kende van tijdens mijn tijd in de kostschool, dook I. in mijn bibliotheek en probeerde Norbert zijn eigenste Heilige Schrift (de krant) te lezen. B. speelde ondertussen rustig met maar plastic vriendin.

Na een paar borrels besloten T. en ik om ons optreden te staken en probeerden we elkaar de loef af te steken met een elektronisch spel dat onze intelligentie mat. En ik kan u verzekeren dat we op dat vlak zeker aan elkaar zijn gewaagd: balonnen werden doorprikt van klein naar groot, gevulde vogelkooitjes werden aangevinkt, treinrails werden in de juiste volgorde gelegd, en meer van dat fraais.

Helaas... aan alle mooie liedjes komt een eind en gisteren kwam dat moment dat we afscheid moesten nemen van elkaar weer veel te snel. Gelukkig zien we elkaar gauw weer want binnenkort ben ik samen met Norbert te gast in de Ardense chalet van T&I.

Het was weer bijzonder fijn met T&I en de energieke B en ik wil hen nog eens hartelijk bedanken voor hun gezelschap en hun geschenk.

Vandaag werd ik uitgenodigd door de immers vriendelijke Wendel om een kijkje te komen nemen in zijn huis. Hij is volop bezig met verbouwen en heeft zich geïnspireerd op mijn smaak bij de keuze van zijn nieuwe badkamer en kleedkamer. Ik kwam en zag dat het goed zal zijn: een gemakkelijke inloopdouche voorzien van alle huidige en toekomstige noodzakelijkheden, wastafels die er steeds goed uitzien, oersterke kleerkasten die toch verfijnd zijn... Wendel heeft de juiste mensen gevonden om ervoor te zorgen dat alles piekfijn zal passen. Ik beloofde hem om deze week nog terug te komen om hem te helpen met de eindafwerking.

Ook volgend weekend heb ik terug een afspraak in mijn agenda staan. Daarover schrijf ik u graag meer, een volgende keer.

liefs,

Daisy Soleil
xox

Nieuwe buren

2008-03-10T07:41:00.000-07:00

Wist u al dat K&F het licht hebben gezien en binnenkort in mijn eigenste buurt komen wonen? Ze hebben namelijk een stemmige villa gekocht op een steenworp bij mij vandaan en wellicht kan ik bij hen binnengluren als ik mijn toren zou (kunnen) beklimmen. Ze hopen vanaf mei tot mijn buurkring te horen en tot dan houden ze zich bezig met enkele aanpassingswerken in hun nieuwe woning. Beiden werken in mijn stad. K. leert er je hoe je moet bewegen en F. is een cultureel werkbeest.

Afgelopen zaterdag moest F. in de jury zetelen van een internationaal jeugdfilmfestival en zat K. alleen, in de leegstaande villa. Omdat het tenslotte vrouwendag was, contacteerde K. me met de vraag om samen iets te doen. En daar ik natuurlijk graag alles weet over mijn buren, ging ik akkoord om 's avonds samen naar een nieuwe brasserie te gaan.

Netjes gekleed en op tijd belde K. aan en niet veel later zaten K., Norbert en ikzelf in de nieuwe brasserie. Helaas! Deze zaak, vernoemd naar een felgekleurd animatiefiguurtje, heeft de gezellige uitstraling van een gesloten nieuwkuis, de ambiance van een low-budget vegetarisch restaurant en een nogal beperkt publieke belangstelling. Na één drankje besloten we dan ook maar om snel elders te gaan, waar het veel beter was.

We praatten over verbouwingen, familieleden en natuurlijk ook over Eurosong. Ik supporterde voor deze ferme madam, K. had het dan weer voor deze milieuvriendelijke groep. Norbert had geen mening. K. is trouwens geen onbekende bij Eurosong. Je kon hem dan gisteren ook in vol ornaat aan het werk zien tijdens de finale, samen met een vriend.

Het werd wat later op de avond en K. kreeg een sms van F. waarin stond dat de film die hij net had gezien wel leuk was, maar dat er toch een eng moment was toen de mama van het hoofdfiguurtje werd doodgeschoten. Daardoor voelde hij zich een beetje verdrietig en ging hij meteen slapen, i.p.v. nog een glaasje te komen drinken. Wij leefden met hem mee en wensten hem toch nog zoete dromen toe.

Ook wij gingen niet veel later uit elkaar, met de belofte om zeker weer samen te komen wanneer K&F in hun woning trekken.

Ik wens K&F alvast welkom te heten en ik hoop dat ze zich snel zullen aanpassen naar de manier van leven in mijn buurt en dat ze zich gesterkt voelen door onze rustige gemeenschap. Ze mogen ook weten dat ik hen steeds met raad en daad zal helpen en dat ze altijd welkom zijn voor een goed gesprek. Ik kijk ook uit naar wat ze zullen meebrengen naar het jaarlijkse buurtfeest waarbij nieuwkomers dé kans hebben om zich voor te stellen aan de andere buurtbewoners. Als ze rond dit thema nog tips kunnen gebruiken dan mogen ze me ook steeds contacteren.

Daisy Soleil

xox

Magie bij T&I

2008-03-02T02:37:00.000-08:00

Gisterenavond reed ik met mijn rode raceauto rond in het mondaine Monaco. Ik deed mee aan de grand-prix, maar ik bakte er niet veel van: ik botste keer op keer tegen mijn medestanders, verloor op de één of andere manier vijf wielen, een remblok en een stuk carrosserie. En net voor de finish reed ik gezellig van de weg en kwam ik tot stilstand in een park. Ik stapte uit, ging in de publiekstribune zitten en ik zag hoe T. de lauwerkrans in ontvangst nam.

"Waarschijnlijk een spelletje?", hoor ik enkelen van u denken. Inderdaad, eindelijk was ik weer te gast op het domein van T&I voor een avondje vol smul- en spelplezier, en daar maakte ik kennis met het spel van T. waar hij zo lang op had gewacht.

T&I zagen er zoals steeds beklijvend uit en zorgden voor een prettige ontvangst met succulente hapjes en bruisende champagne. We vierden dan ook de verjaardag van I. - de beste vriendin die je kan bedenken. Ik had een geschenktasje voor haar mee met daarin wat leesvoer, wat verzorgingsproducten en een bon voor een verwendagje. Ze was echt ontroerd.

"En de energieke B. dan?" vragen de fans van dit jong veulen zich nu af. Wel, ze was er natuurlijk ook, met nog meer energie dan anders. Voor haar bracht ik een schrijfstok/toverstaf mee. Ze waande zich daarmee in de zevende hemel. Achtereenvolgens toverde ze mij om in een prinses, een toverkol en een goede fee. Steeds harder ging ze, door de kamer kaatsend als een gummiballetje, vervaarlijk zwaaiend met haar toverroe. Een flûte toverde ze om in een hoopje kristal en daarmee zat haar korte maar krachtige carrière als magische Barbie er dan ook op.

Na dit intermezzo namen we de draad van het aperitieven terug op. Er werden enkele afspraken gemaakt voor een kort verblijf hier en niet veel later zaten we gezellig aan de feestdis. I. had weer haar koksmuts opgezet en gaf ons als intro een bordje zalige scampi's gevolgd door een pittige pastaschotel.

Daarna was het dus de hoogste tijd voor dit spel, met rampzalige gevolgen voor mijn zelfbeeld. Gelukkig was er nog een toetje: ijs met vers fruit (met de eerste aardbeien!). De rest van de avond vergleed rustig: T. keek naar zijn favoriete sport op de televisie en Norbert, I. en ik keken in fotoalbums.

Veel te snel was er het uur om afscheid te nemen. Wedden dat we elkaar snel terugzien?

Daisy Soleil
xox

Blonde schoonheden in de cinema

2008-02-10T02:39:00.000-08:00

Deze namiddag gaan Wendel en ik kijken naar Marlene Dietrich! Dat wil zeggen, we gaan naar een film kijken waarin zij meespeelt. In "Blonde Venus" speelt ze een huisvrouw wiens man erg ziek wordt. Om de behandeling te kunnen betalen, neemt ze de draad van haar vroeger baan terug op: nachtclubzangeres...

Een klassiek filmwerk dus. Marlene in de rol van entertainer, geregisseerd door haar goede vriend Josef von Stenberg. Cary Grant doet trouwens ook mee en hij merkte later op dat von Stenberg eigenlijk niet veel regie-aanwijzingen gaf, veel liever liet hij Marlene gewoon haar gang gaan. Aan Grant gaf von Stenberg het advies om de scheiding van zijn haar aan de andere kant van zijn hoofd te maken. Grant nam dat advies ter harte, ging meteen naar de kapper en heeft zijn kapsel nooit meer veranderd.

Ik kijk echt uit naar deze kans om deze film nog eens te kunnen zien op groot scherm. Wil je ook komen genieten, klik dan hier voor alle info.

liefs,

Daisy Soleil
xox

Follow the yellow brick road

2008-01-27T07:31:00.000-08:00

Dat ik een filmfanaat ben, mag gerust geweten zijn. Van hetzelfde laken een broek is Wendel. Al heel wat uurtjes brachten we door in elkaars gezelschap en bekeken we, besproken we en bekritiseerden we de meest obscure films.

Ditmaal kozen we echter voor deze prent. Knap gemaakt, maar ik vraag me nog altijd af hoe ze die aap uiteindelijk in hun boot hebben gekregen. Weet iemand het antwoord?

Gisterenavond dan mocht ik Casa Soleil weer openen voor I. Haar T. was een weekendje weg naar een internationale conventie en zij vond het de hoogste tijd geworden om mij met een bezoekje te vereren. Ik was dan ook meer dan verheugd toen ik haar op de stoep zag staan.

Haar energieke B. had ze onder de zorgzame vleugels van haar schoonzus achtergelaten, waardoor we gezellig de hele avond voor onszelf hadden. Na wat bijgepraat te hebben, trokken we naar restaurant Diligence. Daar zorgden een dynamisch duo van kok en dienster en een gezellig interieur er binnen de kortste keren voor dat we ons aangenaam amuseerden. Samen met Norbert genoten we van heerlijke scampi's, smeuïge geitenkaas, knisperende garnaalkroketten en succulente tongen. Zowaar, opnieuw een aanrader.

Nadat we ons culinair hadden laten verwennen, begonnen we aan de terugweg maar eerst doken we nog in dit keldergat, een unieke en sfeervolle lokatie voor iedereen die eens wil proeven van een speciaal biertje. Geheel in de lijn van ons karakter koos Norbert voor dit, I. voor dit en ikzelf voor dit.

Het smaakte absoluut naar meer, maar I. was niet enkel gekomen om te eten of te drinken. Neen, nadat we vorig jaar naar een optreden waren geweest van deze diva, was er de afspraak om ooit samen naar dit meesterwerk te kijken. En dus was gisterenavond dit groots moment aangebroken.

Nu ja, meesterwerk is een groot woord. Wie gewend is aan de versie met deze schattige ster zal ongetwijfeld van mening zijn dat bovenvermelde diva misschien al wat te veel getekend was door het leven om een jeugdige en frisse rol neer te zetten. Waarschijnlijk zal de diva dat zelf ook wel geweten hebben... maar haar belofte aan de makers van de film dat als zij voor haar kozen, zij ervoor ging zorgen dat deze zwarte zanger ook een rol zou willen, heeft waarschijnlijk meegespeeld.

Het werd ons teveel. We waren moe. Norbert had het al opgegeven en was al een tijdje naar dromenland vertrokken, maar ook wij kozen ervoor om in het midden van de film te gaan slapen.

Deze morgen, fris en monter, en na een gezond ontbijt moesten we I. alweer laten gaan. Naar haar energieke B. en natuurlijk ook naar haar T., die ons ongetwijfeld binnenkort zal vertellen over zijn wedervaren op zijn internationale conventie.

Wederom een bijzonder geslaagd samenzijn!

liefs,

Daisy Soleil
xox

ps: Mijn knie is beter. Iedereen die mij beterschap heeft gewenst, een dikke merci!

Hopla!

2008-01-20T06:41:00.000-08:00

Wie tuimelt daar zo ongelukkig het nieuwe jaar binnen? Jawel hoor: Daisy Soleil.

Gisterenavond was er het laatste feestje in een lange rij vieringen: de zoveelste verjaardag van R. Helaas viel er voor mij niet veel te vieren, amper uitgestapt uit de auto, viel ik over een venijnige steen in het wandelpad dat leidt naar de feestzaal in deze voormalige jutespinnerij. Op de website van deze zelfverklaarde evenementhal werd met veel zorg gebruik gemaakt van een half woordenboek met bijvoeglijke naamwoorden. Helaas was daarna blijkbaar het budget op en werd het gevaarlijke wandelpad niet aangepast. In mijn ogen een grote fout.

Nu, Daisy Soleil werd dus met spoed naar de spoed gebracht alwaar een fantastisch team mij verder hielp. Foto's, manueel onderzoek, ondervraging... Alles verliep vlot en professioneel. Een dikke pluim voor het personeel van dit ziekenhuis! Mijn knie werd opgelapt en ik mocht weer naar huis alwaar ik nu zoveel mogelijk moet rusten.

De kerst- en nieuwjaarsvieringen begonnen echter zalig! Met T&I, de energieke B en natuurlijk ook met Norbert dompelden we ons in volle kerstzaligheid op de kerstmarkt van deze stad. We propten en goten onszelf vol met alles wat er aangeboden werd en gingen pas naar huis toen de energieke B er plots zo begon uit te zien. We gaven haar een behandeling met de vloerverwarming en niet veel later gingen we samen kijken naar deze film. Norbert had het wat moeilijk met het gegeven van pratende beren, maar ik kon er best van genieten. Na deze ijzige prent dronken we ons warm en maakten we nog pret in de cafetaria van dit filmcomplex.

De volgende avond met T&I verliep wat in mineur. Wat een gezellige avond moest worden in de aanwezigheid van T&I, werd vroegtijdig afgebroken door een opkomende griep. Toch was de korte tijd die we met elkaar mochten doorbrengen een fijn iets. I. had voor de gelegenheid weer voor haar specialiteit gezorgd en er werd lekker gekeuveld. Natuurlijk mochten er ook geen cadeautjes ontbreken: T&I kregen een smakelijk stukje lingerie en dit spe l. Voor de energieke B. was er een juwelensetje wat bij haar een "Amaai" ontlokte. Ik op mijn beurt werd verwend met dit boek. Een aanrader, voor iedereen!

Dat ik niet lang zonder het gezelschap T. kan, is ondertussen een welbekend feit. Want enkele dagen later zag ik hem al terug en ging ik met hem en Norbert gezelschapsspelen spelen op de activiteitendag van deze organisatie. Omdat ik natuurlijk ook het gezelschap van I. miste, propte ik me vol met gebak, dat gebakken was door enkele vrijwillige keukenprinsessen, en maakte ik kennis met twee nieuwe spelletjes. Ondertussen hapte T. al bijna in zijn ellebogen want al nagelbijtend wachtte hij op zijn groot moment: een rondje met zijn nieuwste, favoriet spel waarbij je om ter vlugst en veilig moet rijden met een auto. Al maanden is T obsessief bezig met dit nieuwe bordspel en hij had de kerstman op zijn blote knieën gevraagd om het hem te geven... I., Norbert en ikzelf maakten hem wijs dat het niet meer te verkrijgen was, maar natuurlijk wisten wij meer... het zat verstopt in de garage van T&I nadat Norbert het via deze site had kunnen kopen. Wat een snoodaards zijn wij toch!

Kerstavond werd met dit groene monster en met de culinaire kunsten van mijn beenhouwer een sfeervol gebeuren. Ik kreeg een keukenset van dit merk en gaf een kamerjas weg. Kerstdag werd gevierd samen met J&H en M-L. J&H zijn nog steeds in de ban van deze spelcomputer met dit bijhorend spel en M-L pronkt met het juweel dat ik haar gaf.

Cadeautjes, pakjes, geschenken... ook Wendel moest er aan geloven. Ik gaf hem een Japanse keukenset en een onderlaken van Egyptisch katoen. Ik werd bedankt en kreeg een stripalbum van "De Avonturen van Schanulleke".

Op oudejaar was ik uitgenodigd in de stemmige chalet van G&I in dit feeërieke dorp. Het werd een meer dan geslaagd feest dankzij een uitgekiende voorbereiding, een vrolijk gezelschap, het keukentalent van de aanwezigen, de drankvoorraad van G&I en het dj-talent van T. Pas op het tijdstip dat ik normaal mijn wekkertje laat ophouden met rinkelen, lag ik in mijn bed. Volledig voldaan en nog met pretlichtjes in mijn ogen. Nogmaals een dikke dankjewel aan G&I en natuurlijk ook aan de rest van de aanwezigen. Nieuwjaarsdag bracht ik door, met iets kleinere ogen, in het gezelschap van familie.

En nu zit ik hier met een dikke knie. Gelukkig heb ik alweer iets om naar uit te kijken: een gezellige tijd met I. (van T.). En natuurlijk zijn er nog de goede zorgen van Norbert en de grappige intermezzo's met Wendel.

Ik wil hier eindigen met de wens dat iedereen dit jaar een beetje lief is voor elkaar.

liefs,

Daisy Soleil
xox

Daisy Soleil wenst iedereen een vrolijk kerstfeest en een voorspoedig 2008!

2007-12-24T00:29:00.001-08:00

Kijk eens in de doos

2007-12-09T10:06:00.000-08:00

Gisterenavond was het dus tijd voor dat snuifje cultuur uit mijn vorige post. Om niet al te veel tijd te verliezen, hadden T&I, Norbert en ik afgesproken in dit zogenaamde fast-foodrestaurant.

De belofte die in de naam schuilt van deze bekende hamburgerrestaurantketen werd totaal niet waargemaakt. De bediende aan de balie leek er zich niet aan te storen, met rollende ogen, veel gezucht en onbeschoftheid snauwde ze ons gezelschap toe dat "er één ziek is en dat we met een man minder zijn en dat het lang gaat duren hoor". Ok, dit kan altijd gebeuren.

Op de trap van deze keet had er iemand een cola gemorst. Wij lieten dit weten aan een lid van het personeel. Hij keek ons aan alsof we hem net stoorden uit een droomloze slaap. Ik heb het geteld... Tot 16 keer toe (zestien!) passeerde een lid van het personeel de bewuste trap om op de bovendieping telkens een stuk of vijf lege dienblaadjes te halen of om er gewoon wat rond te kijken. Telkens negeerde het lieve kind (ik schat haar op een jaar of twaalf) de colavlek. Uiteindelijk kwam ze, nadat de helft van de gasten van het restaurant had geprobeerd om via de trapleuning naar boven te klimmen, aanzetten met een miniscuul emmertje water (?) en een soort van dweil. Ze legde de vod op de colavlek, keek er even na en gooide daarna de dweil terug in haar emmertje. Ik zag haar niet meer terug. Waarschijnlijk was ze uitgeput van deze bovenmenselijke krachtinspanning.

Ondertussen waren we eindelijk bediend en konden we genieten van onze flauwe frieten, melige milkshake en hamburger die er beter uitzag toen hij nog in de doos zat.

Gelukkig was dit niet het einde van de avond. We gingen, op uitnodiging van G&I, de schoonbroer en zus van T&I, kijken naar het stuk "De Jongens Van Hiernaast" van de toneelkring "Feniks". G., de schoonbroer van T&I speelde er een rol in.

"De jongens van hiernaast" is een toneelstuk over vier mentaal andersvalide mannen die samen op een appartement wonen. Hun sociaal werker, Jan, is uitgekeken op zijn werk, en op zijn leven. Lucien Desmedt (met dt!) en Noël Bultinck zijn mentaal achtergesteld. Bartje Cleemput is een briljante schizofreen die fantaseert dat hij een tennisster is, en Arnold Weyers is een hyperactieve prater met dwangmatige gewoontes, die lijdt aan diepgewortelde onzekerheden.

Dit stukje uit het stuk wil ik met jullie delen:

(Bartjes vader komt hem bezoeken. Bartje en zijn vader delen een niet al te best verleden, en dat is waarschijnlijk ook de reden waarom Bartje al een paar keren is opgenomen in een instelling. Hij begint zijn monoloog terwijl hij terugdenkt aan zijn opnamen.) Bartje: Elk jaar met kerst stuurde hij me een doos pralines. Maar, en ik denk dat vader dit gewoon vergat, ik hou niet van pralines. Ik krijg er buikpijn van, weet je. Dus deelde ik de pralines met de andere jongens van de afdeling. Elke kerst. Zo was er die ene jongen... ik ben zijn naam vergeten... die enkel het chocolade omhulsel van de praline opat en de vulling ervan bewaarde in een doos. Hij had die doos altijd bij zich. Tot hij op een dag doodging en de begeleiders gewoon de doos weggooiden. Ik bedoel, alles wat die jongen bezat, was die doos met de vullingen van alle pralines die hij ooit had gegeten en ze gooiden die gewoon weg. Ze vroegen het zelfs niet aan zijn familie. Ik begrijp dat niet. Ze keken zelfs niet eens in de doos. Ze gooiden de doos gewoon weg. (Bartje begint te huilen)

Na de voorstelling gingen we met z'n allen nog iets drinken in een nabijgelegen kantine en bespraken we het stuk. We haalden de banden aan met G&I, met nog een andere I (die zwanger is, proficiat!!) en met J&M (ouders van een I en volgelingen van ondergetekende). En zoals dat steeds onder goede vrienden gaat, kwamen de volgende gesprekspunten aan bod: stinkende haarkleurmiddelen, aangebrande pizza, akelige verrassingen in toneelstukken en zoekgeraakte zwembaden.

Weeral was de avond veel te snel voorbij. Gelukkig staan er binnenkort nog een heleboel leuke activiteiten op de gezamenlijke agenda. En, die activiteiten deel ik met mensen die niet beschroomd zijn om in de doos te kijken. Ze zijn me heel dierbaar.

liefs,

Daisy Soleil
xox

PS: De energieke B.? Haar draadjes zijn eruit en ze heeft nu enkel nog een pleistertje op haar kin. De valpartij is al bijna vergeten!

Een wraakzuchtige pouf

2007-12-02T05:59:00.001-08:00

Gisterenavond reed ik met mijn rode, klassieke sportauto rond in het pittoreske Stalhille. Ik zag een veelbelovende lap bouwgrond liggen en pootte er een zeer exclusief vijfsterrenhotel neer. Ik zette er een zeer vriendelijke jongeman (met een Franse tongval) achter de balie, bouwde een fontein en liet een Olympisch zwembad, een tennisveld en een petanquebaan aanleggen. Ik klopte zoveel mogelijk geld uit de zakken van al mijn gasten. Met dat geld maakte ik grote sier in de hotels van mijn concurrenten die op hun beurt al mijn geld aftroggelden. Ik maakte het te bont, ging failliet en eindigde in de goot...

"En dat allemaal op één avond?", hoor ik u denken. Welja, als u weet dat ik weer te gast was op het domein van T&I voor een avondje vol smul- en spelplezier, begrijpt u meteen dat er op zo'n avond veel kan gebeuren.

Door een akelige ziekte van Norbert, was er geschoven met de datum en zag ik T&I (en de energieke B!) pas gisterenavond terug. U begrijpt dat we dus veel aan elkaar te vertellen hadden. Allereerst werkte ik mijn schuldgevoelens (T&I hadden voor de eerste geplande avond al vanalles in huis gehaald) weg door een korf druiven in chocolade te schenken. T. gaf mij op zijn beurt een cocktail als aperitief en bekogelde mij met iets langwerpigs in rubber. Bij nadere inspectie bleek het om een beschermhoesje voor het spelen met zijn spel te gaan. Hij raadde mij aan om het ook te bestellen via deze site.

"Enkel drank?", meen ik in uw gedachten te lezen. Welneen, al snel kwamen er allerlei smakelijke aperitiefhapjes in onze kring. We stortten ons op nootjes, worstjes, macaroni-chips, oude hesp en een mosterdhoninggehaktbroodje.

"En de energieke B?", vragen de aandachtige lezers zich nu af. Wel, deze toekomstige Miss Universe, was nog volop bezig met haar schoonheidsslaapje toen ik binnenkwam. Maar toen ze begreep dat ik aanwezig was, stond ze erop de nieuwste stukken in haar garderobe aan te trekken om mij te komen begroeten. De lieve meid verkeerde nog steeds in een verjaardagsroes en kreeg van mij een zorgvuldig ingepakt geschenk. B. scheurde het papier zo snel mogelijk open en kreeg er prompt een familielid bij. Voortaan woont poppemie "Daisy" ook bij T&I én B! Poppemie "Daisy" bracht naast zichzelf ook nog een plaspot en enkele (niet open te krijgen) potjes voedsel mee. Ik voelde mij vereerd dat de plastieken versie van mijzelf ook zindelijk was en op haar lijn lette.

Maar toen... sloeg het noodlot toe. De energie B. geraakte in extase en begon als een wervelwind door het huis te draven en toonde ons alle geschenkjes die ze nog maar pas had mogen ontvangen. Een pouf voelde zich nogal gestoord door al die bewegingen van B. en nam wraak. B. viel op de grond... Haar kin toonde een grote snede... Snel reden T&I met de spartelende B. naar de dokter van wacht. Norbert en ikzelf bleven ongerust achter. Gelukkig konden we met behulp van dit programma (Hoera voor Same Difference!) onze gedachten een beetje verzetten.

Niet zo heel veel later was het Stalhilse gezin er terug. B. was vijf hechtingen rijker geworden en pronkte met een grote pleister. Tijdens de operatie had ze geen kik gegeven en bovendien was er op haar nieuwe tenue geen enkel spatje bloed te zien. Flinke meid!

Na dit avontuur had I. vooral behoefte aan een hartversterkingetje en knorde bij iedereen de maag. Speciaal voor die avond waren T&I een frituur begonnen onder de noemer "Hoe vettiger, hoe prettiger!". En het was inderdaad prettig! Ik genoot van friet met een mexicano. Ik proefde van een ribster en een kipcorn. Ik liet een saté naar binnen glijden en nam een grote hap van het zelfgemaakte gehaktbrood.

Frituur "HVHP" houdt er een speciale prijskaart op na. U kunt er niet terecht met uw kaart van Diners Club en zelfs contant geld wordt er niet aanvaard. T&I hebben dagen zitten tobben over hoe ze zoveel mogelijk natura kunnen bekomen en daardoor was ik hen het volgende schuldig: een knuffel, een zoen, een olé, nog een knuffel, een mop en enkele geworpen zoenen.

Na dit feestmaal namen we afscheid van de nog wat beduusde B. en doken we met T. in zijn spellenarchief. We kwamen uit de kast met dit spel. Om er in te komen speelden we eerst dit spelletje om ons daarna op het terrein van Paris Hilton te wagen. Zoals u al begreep werd ik weeral niet tot grote winnares gekroond. Maar dat hoeft ook niet, we hebben ons ontzettend goed geamuseerd en kijken nu al weer uit naar een volgende sessie.

Het was ondertussen laat geworden maar ik kon echt nog niet naar huis. Speciaal voor de gelegenheid had I. nog gezorgd voor een middernachtbuffet. Er waren poffertjes, ijs, vers fruit en slagroom. Ik koos voor een combinatie van deze drie laatste en vulde de laatste gaatjes in mijn buik.

We maakten nog wat toekomstplannen en namen toen afscheid van elkaar. Volgende week zien we elkaar terug voor een snuifje cultuur!

"Hoe gaat het ondertussen met B.?" Wel, de lieve meid heeft een rustige nacht achter de rug en is terug een energiereep op twee beentjes. Volgende week maandag gaan de draadjes uit haar kin. Wenst u haar ondertussen veel beterschap te wensen dan kunt u dat doen op virtuele wijze op dit adres of u kunt haar verrassen met een presentje op het redactie-adres van deze site.

Een mail van Sinterklaas

2007-11-12T09:43:00.000-08:00

Lieve lezers,

Vandaag vond ik tussen mijn mails een bericht van een oude bekende: Sinterklaas! Deze goedheilig man zit ergens op de ruwe zee in zijn kajuit op zijn stoomboot en hij stuurde mij een mail om te laten weten dat hij nu ook een eigen blog heeft.

Want jawel, ook hij moet met zijn tijd mee. Zijn eigenste IT-Piet heeft hem wegwijs gemaakt in de wereld van computers en internet en sindsdien is de brave man bijna niet meer van achter zijn laptop weg te slaan.

Hij schreef ook dat hij hoopte met zijn blog opnieuw wat meer in de belangstelling te komen. Dit is wat ik hem antwoordde:

Liefste Sint,

Wat fijn om van u een mail te krijgen!

Wellicht herinnert u zich mij nog: ik was het blonde kindje in het snoezig dirndl-jurkje dat gedwongen werd om op uw schoot te zitten voor een fotosessie in de Innovation, vele jaren geleden. Omdat het kindermeisje mij had gewaarschuwd om vooral niet met mannen om te gaan die ik niet kende, spartelde ik nogal tegen waardoor uw mijter wat scheef kwam te zitten. Toen uw knecht mij nog eens deed schrikken door met zijn zak te zwaaien, was voor mij de maat vol en brulde ik de hele zaak bijeen. Een verkoopster vroeg mijn moeder dan vriendelijk om met mij de winkel te verlaten.

Later maakte ik het weer goed. Ik zorgde ervoor dat al mijn schoenen netjes waren gepoetst als ik ze voor de haard zette en ik zorgde ook voor een paar versnaperingen. Ik had begrepen dat het 's nachts in december op de daken flink koud kon zijn en zette voor u een grote bel cognac klaar. Voor Piet was er een schnapps en uw paard kreeg ofwel een bordje gestoofde rapen of een kommetje wortelstamppot. (Rauwe groenten waren volgens mijn vader zeer ongezond.)

Wat mij verbaasde was dat u altijd zo netjes was. Als ik op zes december heel vroeg al de trapleuning kwam afgegleden stonden uw bel, het glaasje van Piet en het bordje of het kommetje van uw paard al weer netjes te blinken in de kast in de eetkamer. Ik vond het heel dapper dat u, ondanks uw zeer drukke agenda, toch nog tijd vond om alles netjes af te wassen.

Ik heb wel nooit begrepen waarom u mij geen trompet bracht maar wel een piano. Wellicht had u mijn verlanglijstje verward met dat van een ander kind. Vooral het inschrijvingsbewijs in de muziekschool (dat ik onder de klep van de piano vond, toen ik daar naar mijn trompet zocht) vond ik wat van het goede teveel. Na vier jaar intensieve training geloofden mijn ouders eindelijk ook dat u zich had vergist en hoefde ik geen toonladders meer te oefenen. Ik was hier zeer blij mee.

Maar genoeg over mij. Ik lees dat u ergens op een stoomboot in een zware storm op zee zit. Ik maak mij daar wel wat zorgen over. Zat u nu niet liever op een 5 sterren cruise-schip op de rustige Nijl? Ik kan het u van harte aanbevelen! Het is er aangenaam vertoeven en u wordt er op uw wenken bediend.

Maar ik begrijp dat u uw traditie wil herstellen en ik werk er dan ook graag aan mee. Ik zet met veel genoegen op mijn blog een verwijzing naar uw blog en ik hoop dat u veel bezoekers krijgt.

Als u zich de komende tijd om mijn dak bevindt, zou ik het zalig vinden om van u een doos Mozartkugeln te krijgen. U vindt ze bij Fürst in Salzburg. Verder hoop ik dat u daarboven uw paard in toom kan houden want de leien op mijn dak zijn pas vernieuwd. Ik raad u ook aan om niet te veel tijd te verspillen op het dak van mijn buurvrouw want zij is een beetje een zeurkous.

Veel liefs,

Daisy Soleil
xox

Een vol weekend

2007-10-22T09:30:00.000-07:00

Als T&I er zijn, is het altijd feest in Casa Soleil. Zo ook vrijdagavond. T zat nog in zijn werkmodus als gsm-callboy toen hij en I hier aanbelden: hij was toeristen in de Ardennen aan het uitleggen hoe ze naar de radio konden luisteren, tv-kijken en meer van dat in hun gehuurde chalet. Maar, toen hij zag wat ik voor hem had klaargelegd (een cassette van Star Wars), verschenen er pretlichtjes in zijn ogen. I had voor de gelegenheid haar rijlaarzen van dit merk aangetrokken. Ze zag er uit als een jonge amazone en kon gerust solliciteren als backup van de dame uit het prentje.

Er was om 19u00 gereserveerd, dus we moesten ons een beetje haasten naar dit hotel. Onderweg toonde T nog zijn eigen interpretatie van 'wild eten', het is soms echt nog een kwajongen. In het restaurant werden we verwelkomd door garçon Tim die ons meteen de regels van het huis uitlegde: het eten moesten we zelf nemen, de drank mochten we aan hem vragen, een uitstekende formule! Na het aperitief stortten we ons als een roedel wilde wolven op het buffet, waarbij we niet nalieten om op onze borden enkele creaties te maken waarvoor zelfs Nigella Lawson zou passen.

Het smaakte. Met ons vieren zaten we net niet alleen in de zaal. Daardoor konden we met gerust hart ons hart luchten over allerlei zaken en ook toen we herinneringen ophaalden aan onze favoriete tv-reeksen uit onze jeugd, waren er geen andere gasten die hun wenkbrauwen ophaalden.

Voldaan, vol en volledig bevredigd wandelden we naar huis. T smeet zowat zijn overtollige kleren van zijn lichaam en wierp zich op zijn cadeau. We mochten hem vragen wat we wilden, hij was eventjes weg van de wereld en zat ergens diep in de ruimte. Ik maakte van de gelegenheid gebruik om een dansje te maken met I. Wij tweeën zaten even in de Zwitserse bergen.

Toen T weer bij zijn positieven was gekomen, was het I die zich uitkleedde. Weliswaar in de privacy van de logeerkamer en ze verscheen weer in een allerliefst rood pyjamaatje. In de salon werd het een vredig tafereeltje: Norbert las zijn krant, I keek in plaatjesboeken en T en ik speelden dit spel. Norbert was de eerste die naar boven trok, gevolgd door I. Heel wat later vonden T en ik dat het welletjes was en legden we ons te rusten.

Zaterdagmorgen bleef het stil in mijn keuken. We gingen namelijk ontbijten. Gewapend met twee bonnen kwamen we terecht in het toeristisch hart van de stad, waar we in een bakkerij/tea-room een lege tafel kregen toegewezen. Die tafel bleef echter niet lang leeg: champagne, schuimwijn, koffie, thee, sinaasappelsap, pistolets, koffiekoeken, cake, kaas, hesp, zalm, confituur, vers fruit... Zoals de dienster het zei: het was beslist niet het goede moment om aan een dieet te beginnen. Zoals steeds smaakte het ons en we genoten zo erg van elkaar dat we zelfs vage plannen maakten om nog eens samen op reis te gaan. Natuurlijk zou dan ook B (de energieke dochter van T&I) niet mogen ontbreken en we dachten er aan om eens dit park te gaan verkennen. Verder kwam ook het toneeloptreden van G, een familielid van T&I ter sprake.

Veel te snel was het weer tijd om afscheid te nemen. De rest van de zaterdag verliep gemoedelijk. Wendel bracht nog een bezoekje en niet heel laat lag ik zalig in mijn bed.

Zondagmiddag was het weer tijd om te gaan smullen. Deze keer weer in een ander kader, samen met G&R en S&K. Ook hier zaten we bijna alleen in het restaurant, waar het trouwens nogal kil was. Gelukkig was het lekker: ik genoot van een salade met langoustines, gevolgd door een tussenribstuk omringd door herfstvruchten.

Nogal rond verlieten we het pand, waarna ik besloot dat het toch wel tijd was dat ik mezelf nog wat nuttig maakte. De rest van de namiddag werkte ik verder aan deze site. 's Avonds kreeg ik nog een uitnodiging van Wendel om naar deze film te komen kijken. Hoeft het gezegd dat dit de ideale afsluiter was van een prettig weekend?

De kreunende kijkers

2007-10-17T10:41:00.000-07:00

Een avondje doorbrengen met Wendel betekent meestal dat we ons installeren voor de buis om er ofwel te kijken naar een (voor velen obscure) dvd of het televisie-aanbod op ons laten neerdalen. We genieten volop met het leveren van commentaar of het stellen van vragen bij hetgeen we mogen zien.

Gisteren was niet anders. Na "Man Bijt Hond" (de lustige lezers zijn voorlopig onze favorieten) en enkele leuke bloopervideo's maakte ik een nieuwe dvd open: "Star Trek - the animated series". Een tekenfilmpje waarin Spock de hoofrol speelde, leerde ons dat Vulcans wel degelijk emoties hebben. In tegenstelling tot mensen echter, kiezen Vulcans er voor om hun emoties te beheersen. Dit doet mij denken aan mijn vorig bericht: was zij een Vulcan?

Korte inhoud van het filmpje: Spock reist naar het verleden en ontmoet er zichzelf als tienjarige. Net op dat ogenblik moet Spockje (die een Vulcan als vader heeft en een mens als moeder) kiezen of hij nu een Vulcan of een mens wil zijn. Spock helpt hem hierbij.

Daarna keken we nog naar "The Block". Wist je trouwens dat de oorspronkelijke titel eerst "Het Blok" was? Bij VT4 vond men dit toch iets te veel verwijzen naar een bepaalde politieke partij en koos men voor de Engelse titel. Goed, dit jaar is het in Oostende te doen. Wendel kent trouwens persoonlijk de architect van dienst (en beweert een foto van die man te hebben terwijl hij een bad neemt). Zoals steeds zorgde een opgelegd spelletje voor de nodige spanning bij de 'bewoners', wat dan weer voor ruzie zorgde en tenslotte een breuk. In plaats van eens samen op café te gaan om alles uit te praten, kozen de rivaliserende koppels er dan maar voor om elkaar te negeren. Mijn favoriete bewoner is alvast Alain, Wendel wordt warm als hij Roland ziet.

Nog later die avond vond in mijn mailbox een sympathiek berichtje van Wildcard. Hij kwam op deze blog terecht en vindt het er fijn vertoeven. Verder schreef hij dat hij een grote fan is van "Star Trek". U begrijpt dat ik mij moet bedwingen om niet van u te eisen dat u zijn uitgebreide blog eens bezoekt. Daarom vraag ik u heel vriendelijk om eens in de zieleroerselen van mijn nieuwe speciale vriend te gaan grasduinen !

Vrijdagavond kunt u mij aantreffen in dit hotel. Niet dat ik dringend behoefte heb aan een hotelkamer, maar samen met Norbert en T&I ga ik er eens proeven van seizoensgebonden producten. Een verslag van dit avondje leest u hier binnenkort.

Grote binnendeuren? Draag een hoepeljurk!

2007-10-15T11:00:00.000-07:00

Dit weekend keek ik (nog eens) naar "The Scarlet Empress" met Marlene Dietrich in de hoofdrol als Katharina De Grote van Rusland. Deze film wordt door cinefielen omschreven als een 'filmorgasme' en wat daarmee wordt bedoeld moet je echt zelf eens bekijken.

Dat niemand anders dan de Kraut Marlene Dietrich deze rol kon spelen, hoeft geen betoog. Haar vertolking van de onschuldige prinses die verandert in een machtsgeile ijskeizerin is één van de beste die ooit op het filmdoek te zien was. Maar, let ook eens op enkele andere zaken:

De decors: helemaal anders dan de verfijnde, luchtige paleizen waarin de keizerlijke Russische familie mocht vertoeven, maar groots, donker, angstaanjagend, vol geheime gangen en deuren en overal beelden van knoestige skeletten en figuren die ontzettend lijden. Josef von Sternberg wou hiermee de tegenstelling tonen tussen het leven van de gewone Rus en die van de bevoorrechte ziel aan het paleis. Marlene zelf werd er echter niet warm of koud van (emoties waren trouwens nooit echt aan haar besteed), maar toen ze de indrukwekkende deuren in de decors zag, gaf ze prompt opdracht aan haar kostuumontwerper om haar enorme hoepeljurken nog een meter breder te maken.

Maria Riva! Wie, denkt u nu? Wel, de dochter van Marlene! Net aan het begin van de film speelt ze haar moeder als jong prinsesje. Maria zag het al allemaal voor haar: een Oscar voor haar prestatie en een geduchte concurrente voor Shirley Temple. Helaas, een Oscar bleef uit en Shirley bleef lustig alleen huppelen.

Marlene hield van haar vrienden. Haar homoseksuele vriend gaf ze een rolletje als lakei in de film. Hij was maar al te blij! Waarom? Omdat hij voor zijn rol op hoge hakken moest lopen! (Denk aan het schoeisel van Anatool van Jommeke).

Hoe moest ze tonen dat ze ontmaagd werd in de film? In die tijd kon je dat niet zomaar laten zien in een film, maar Marlene vond snel een oplossing: als maagd is ze telkens te zien met haar ogen helemaal open: jong en fris. Nadat ze een soldaat heeft besprongen achter een struik zijn haar oogleden plotseling wat gezakt, wat haar een meer wereldse blik geeft: ze weet nu waar de klepel hangt.

Nadat ze zich in een legerkostuum heeft gehuld (waardoor ze er uit ziet als een nogal verwijfde legerkapitein) op haar eentje het Russische leger achter zich heeft geschaard, met een paard heeft gereden door het paleis en haar gekke man heeft laten doden, moest Marlene de klokken van het Kremlin doen luiden. Regisseur von Sternberg liet haar die scène meer dan 50 keer doen, zodat het er eindelijk op leek dat ze toch wat afgemat was na al wat ze had meegemaakt. Het lukte: Marlene zweette zelfs tijdens die laatste opname (iets wat ze voorheen nooit deed, ze vond zweten zelfs zeer onbeleefd), vervloekte von Sternberg, liep weg van de set en sloot zich op in haar kleedkamer. Toen ze de film later zelf zag, begreep ze eindelijk wat von Sternberg met haar wou bereiken en vertelde ze hem dat hij het haar beter nog eens vijftig keer had laten doen.

U begrijpt het waarschijnlijk al: ik heb een boontje voor Marlene Dietrich. U ook? Laat het mij gerust weten!

Pastalhille

2007-10-08T10:14:00.000-07:00

Zaterdagavond vertoefde ik me weer in aangenaam gezelschap in het pittoreske Stalhille, bij T&I. (en natuurlijk de energieke B!, die nu zelfs 's nachts haar kunsten durft vertonen). Natuurlijk kwam ik er niet met lege handen. T kreeg een gesigneerde verwendoos en I enkele literaire werken. Voor B had ik een toverfrisbee mee. Ze waren er oprecht blij mee. En... T&I gaven ook iets terug: Norbert kreeg een megafles van zijn geliefde aperitief en voor mij was er een pakje met mijn favorietje tussendoortjes. Een mooi gebaar!

Na wat gekeuveld te hebben met in de ene hand een glas bubbels en in de andere hand enkele aperitiefsnoepjes was het de hoogste tijd om ons op T zijn spel te smijten. Ondertussen had ik al veel geoefend en ik koesterde de stille hoop om met de wisselbeker aan de haal te gaan. Helaas... wederom was het I die triomfeerde.

Ik slikte mijn trots in, samen met enkele lekkere pastagerechten tijdens het diner. Ik voelde mij helemaal klaar om te strijd aan te gaan met stenen, bomen, schapen, erts en graan tijdens de tweede ronde, maar driewerf helaas... T kwam als overwinnaar uit de bus!

Mijn diepe verontwaardiging verdronk ik met wat citroenthee. Toen T&I het dessert op tafel toverden: warme appeltaart met ijs, aardbeien en slagroom, was ik de teleurstelling al lang vergeten. Echter, een nieuw verdriet kondigde zich aan: het werd laat en ik moest gaan.

Zoals steeds waren T&I (en de energieke B!) de oorzaken van een meer dan geslaagde, gezellige avond. Ik hoop ze snel bij mij te mogen zien (en verslaan!).

Verder kreeg ik vandaag een mooie mail van Tommy M. Hij wil graag mijn speciale vriend zijn en wie ben ik om zo'n vriendelijk verzoek van zo'n sympathieke jongeheer te weigeren? Tommy heeft een eigen blog waarmee hij de wereld op de hoogte houdt van zijn wedervaren met zijn partner, zijn hond, zijn huis, zijn werk en zijn gezondheid. Leesplezier verzekerd!

Homer Simpson ontmoet schele stewardess

2007-09-23T02:12:00.000-07:00

Gisteren zag ik de film "The Day of the Locust", over mensen die het proberen te maken in het Hollywood van de jaren 1930. In deze prent speelt Donald Sutherland de rol van een man die luistert naar de naam 'Homer Simpson' (!). Verder herkende ik Karen Black, een cultactrice die je misschien kent als de loensende luchtstewardess die de besturing van een Boeing 747 overneemt in "Airport 1975".

Wist je trouwens dat de beroemde letters "HOLLYWOOD" vroeger "HOLLYWOODLAND" waren? Oorspronkelijk werden ze er gezet om reclame te maken voor een bouwproject. In 1945 werden de 4 laatste letters verwijderd, toen Hollywood al de hoofdstad van de filmindustrie was geworden.

Iets anders nu. Zin om eens goed te lachen? Beluister dan eens de liedjes op deze site.

Een nieuw spel, een aangename avond

2007-08-26T10:57:00.001-07:00

Het was vrijdagavond alweer een poos geleden dat T&I, Norbert en ikzelf samen waren om met elkaar te spelen. En dus verschenen ze aan de poort voor alweer een prettige avond. Ze hadden cadeautjes bij: drie mooie foto's van eerdere gezellige bijeenkomsten. Die foto's krijgen dra een mooi plaatsje.

Na wat te hebben bijgepraat tijdens het aperitieven (waarmee het nieuwe barmeubel officieel werd ingehuldigd) over ditjes en datjes, kwamen we samen in de eetzaal om daar te genieten van een wokgerecht. Een copieuze maaltijd zou onze speeltijd té fel hebben ingekort en daardoor genoten we van deze lichte, doch lekkere maaltijd.

Dacht u dat wij de avond zouden doorbrengen met het spelen van dit spel? U slaat de bal mis. Onlangs hadden T&I dit kaartspelletje ontdekt en als een doorwinterde croupier uit Monte Carlo legde T ons de spelregels nog eens uit. Enthousiast begonnen we er aan en de tijd vloog voorbij. Mocht het de beroemd strip-versie geweest zijn, dan had Norbert al snel als eerste met het schaamrood op zijn kaken gezeten. De tweede naakte zou T zelf geweest. I en ikzelf hielden het het langst uit maar haar ervaring won tenslotte. Een spannend spel, zeker een herhaling waard.

Toen was er koffie... en thee, taart en truffels. Ondertussen had ik T volledig ingepalmd door hem mijn probleem met dit elektronisch spel te confronteren. Na wat geoefen met de verschillende bewegingen lukte het hem om mij weer verder op weg te zetten.

Veel te snel was het weer tijd om afscheid van elkaar te nemen. Allen hadden we nog een druk weekend voor de boeg en daarvoor was voldoende nachtrust nodig. Bedankt T&I, het was weer zeer superaangenaam!!

liefs,

Daisy Soleil
xox

PS. U vraagt zich misschien af wat er ondertussen gebeurde met de energieke B? Wel dit lieve kind, dat door iedereen wordt geknuffeld, beleefde een leuke tijd bij haar oma.

Leer je vrienden beter kennen

2007-08-15T07:04:00.000-07:00

T. schotelde mij een vragenlijst voor. Je moet de vragen eerlijk beantwoorden en aan je vrienden bezorgen zodat zij je beter leren kennen. Op hun beurt vullen je vrienden de vragenlijst in en sturen ze alles door naar hun vrienden, maar ook terug naar jou.
Te ingewikkeld? Maar neen, gewoon even kopiëren, invullen en doorsturen naar je vrienden.
En... ik ben toch ook jouw vriendin?

HOE LAAT IS HET? 16:16
WAT IS JE COMPLETE NAAM? Daisy Soleil
HEB JE HUISDIEREN? Neen
WAT VOOR KLEUR BROEK/ROK/JURK DRAAG JE NU? Blauw
WAAR LUISTER JE NU NAAR? "Yes" van Liza Minnelli
ZIJN JE BENEN GEKRUIST? ja
WAT WAS HET LAATSTE DAT JE AT? Praline
ALS JE EEN KRIJTJE WAS, WELKE KLEUR ZOU JE DAN ZIJN? wit
WAT VOOR WEER IS HET OP DIT MOMENT? wisselvallig
WIE IS DE LAATSTE PERSOON DIE JE SPRAK OVER DE TELEFOON? Wendel
EERSTE DING DAT JE OPVALT AAN IEMAND VAN HET ANDERE GESLACHT! Hun ogen
MAG JE DEGENE VAN WIE JE DIT MAILTJE KREEG? ja
ZOU JE OOIT NAAR DE FILM WILLEN GAAN MET DE PERSOON DIE JE DEZE MAIL HEEFT GESTUURD? ja
ZOU JE DE PERSOON VAN WIE DEZE MAIL KOMT OOIT WILLEN KUSSEN? ja
VAN WIE KREEG JE DEZE EMAIL? T.
WELKE VRIENDIN/VRIEND WOONT HET VERST VAN JE VANDAAN? G.
GRAAG VEEL PLAATS IN BED OF DICHT BIJEEN? veel plaats
WAT IS JE FAVORIETE TV-SERIE(S)? Star Trek
FAVORIETE SPORT OM NAAR TE KIJKEN? geen enkele
DISNEY OF WARNER BROS? Disney
FAVORIETE NON-ALCOHOLISCHE DRANK? Schweppes
FAVORIETE ALCOHOLISCHE DRANK? Bailey's
FAVORIETE HOBBIES? Schrijven, (oude) films bekijken, catan, turnen
KLEUR OGEN? Groenblauw
DRAAG JE LENZEN? nee
BROERS OF ZUSSEN? geen
WAAR WOON JE NU? Brugge
WAAR BEN JE GEBOREN? Brugge
FAVORIETE MAANDEN? december
FAVORIETE ETEN? oesters
WAT IS DE LAATSTE FILM DIE JE GEZIEN HEBT? iets van Harold Loyd, "Haunted Spooks" of zoiets
FAVORIETE DAG VAN HET JAAR? ik weet dat echt niet
ZATERDAG OF ZONDAG? zaterdag
BEN JE TE VERLEGEN OM IEMAND MEE UIT TE VRAGEN? nee
DO YOU LIKE MARMELADE ? nee
OOIT NAAR AFRIKA GEWEEST? ja hoor
OOIT ZOVEEL VAN IEMAND GEHOUDEN DAT JE ERVAN MOEST HUILEN? ja
OOIT BIJ EEN AUTO ONGELUK GEWEEST? ja
ZOMER OF WINTER? winter
CHOCOLA OF VANILLE? vanille
DENK JE DAT JE VRIENDEN JE TERUGMAILEN? ja
WIE ZAL ER HET SNELST ANTWOORDEN? waarschijnlijk Norbert
WIE ZAL ER HELEMAAL NIET ANTWOORDEN? mensen die geen zin hebben
WOONOMSTANDIGHEDEN? optimaal
WELK BOEK BEN JE AAN HET LEZEN? "De laatste tempelier" van Raymond Khoury
WAT HEB JE VANNACHT GEDAAN? tv gekeken, geslapen
WERD JE VANOCHTEND WAKKER VOORDAT JE WEKKER AFGING? ja
ZOETE OF ZOUTE POPCORN? geen
FAVORIETE CHIPS? gewone
FAVORIETE AUTO? Studebaker
FAVORIETE BLOEM? lelie
HOEVEEL SLEUTELS HEB JE AAN JE SLEUTELBOS? 9
KUN JE JONGLEREN? neen
RODE OF WITTE WIJN? wit
WAT IS HET EERSTE DAT JE DENKT ALS JE SMORGENS OPSTAAT? ik moet stil zijn
WAT DENK JE ZOAL TE GAAN DOEN BINNEN NU EN EEN JAAR? verder schrijven, winnen met catan, M. terugzien

liefs,

Daisy Soleil
xox

Van paëlla tot barbecue

2007-08-02T02:32:00.000-07:00

Goeiedag, alles goed met u? Fijn! En met mij, vraagt u zich af? Wel: prima!

Onlangs was ik te gast op het bruiloftsfeest van G&B, op een wel héél speciale plek: hun boerderij. G&B zijn steeds bekommerd om de wereld en dat was dan ook hét thema van het feest.

Zo reden ze bijvoorbeeld niet in een afgezaagde oldtimer, maar in een fietstaxi! En op de receptie, die op hun binnenplaats doorging, vond je geen foie-gras! We mochten ons volstoppen met lekkere hapjes afkomstig van deze keten. Daarna mochten we aanschuiven, onder een warm zonnetje, om te genieten van de specialiteit van Alfredo!

G&B straalden! Graag wil ik ze nog eens bedanken voor het feest en wens ik ze alle goeds toe.

Verder waren Norbert en ikzelf gisterenavond opnieuw te gast bij T&I in hun domein te Stalhille. T&I waren net terug uit het Oostenrijkse, waar ze samen met hun energieke dochter B. bergwanden trotseerden, rodelbanen afzoefden en allerlei hutten bezochten. Als souvenir kochten ze een jodelende beer, die een melodietje aanheft dat al perfect nagejodeld wordt door B.

Bij T&I kan je nooit honger of dorst hebben. Je glas is er altijd gevuld en T. is een kei in het barbecuen met kokosnoten. Temidden van hun bloeiende tuin genoten we van de zon, lekkernijen en elkaars gezelschap.

Na het diner, terwijl B. naar dromenland vertrok, gingen we aan de slag met dit spel. Ondanks al mijn goede voornemens (en veel oefenen) moest ik weer het onderspit delven. Opnieuw was het I. die met de eerste prijs ging lopen. Misschien hou ik het beter bij dit?

Na het dessert van ijs met aardbeien namen we afscheid met de belofte van elkaar snel terug te zien. Hopelijk is het dan weer zo'n stralend weer!

Bedankt T&I, het was weer leuk om bij jullie te zijn!

Ik hou van Hugo en Nicole!

2007-07-19T23:44:00.000-07:00

Gisterenavond mocht ik op uitnodiging van K&F een concert bijwonen van Nicole & Hugo, het meest legendarische showbizzpaar in Vlaanderen en op de wereldzeeën. Het voorprogramma bestond uit optredens van een kinderdansclub, een Brugse volkszanger en een accordeonist.

Toen het vrolijke paar opkwam, werd meteen duidelijk dat zij hun vak door en door kennen. Hugo droeg een stemmig zomerensemble bestaande uit een witte broek en een hemd in lapus lazuli, Nicole verscheen in een wervelende witte droomjurk.

Ze zongen hun grootste hits (live!) en gaven ondertussen ook nog een paar praktische tips voor een goed leven ("Hou van elkaar!", "Als je er enen wil drinken, dan moet je dat doen!"). Tussen de liedjes door verwezen ze ook naar hun Eurosong-verleden en het publiek pinkte een traan weg toen ze het hadden over de vergeten kniezwengel van Kate Ryan, waarop ze die beweging prompt in hun choreografie bij het lied "Baby Baby" brachten.

Want jawel, dansen kunnen ze nog steeds als de beste... Enkele leden van het publiek begonnen spontaan hun bewegingen na te bootsen waardoor de ambiance tot een hoogtepunt kwam.

Het publiek wou Nicole & Hugo niet laten gaan. Toen Nicole zich afvroeg: "Zijn jullie nog niet moe?", steeg er een golf van verontwaardiging uit de massa... Met pretlichtjes in hun ogen bracht het showbizzpaar dan nog hun nieuwste hit "Ole Ola" en afsluiten deden ze met een discomedley.

Achter de schermen mocht ik ze nog eens van dichtbij bekijken. Hugo is nog steeds guitig en Nicole straalt als de zon. Je kunt je niet anders dan blij voelen in hun nabijheid.

Hun single heet dan wel "Ole Ola", voor mij zijn ze nog steeds "ohlala".

Een ongedwongen huwelijk

2007-07-09T11:09:00.000-07:00

Vrijdag was een inspannende dag. Er was het huwelijk van K&F maar het begon allemaal met een activiteit die werd ingericht door mijn speciale vriend jacoja + zijn handlanger. Door weer en door wind (vooral veel tegenwind) fietsten we langs rustige wegen naar de appendix van Knokke: Heist. Het was trappen geblazen en gelukkig konden we onderweg even verpozen in een restaurant dat speciaal voor ons even fungeerde als café.

In Heist toerden we wat rond (op de dijk was geen mens te bespeuren) om dan naar Zeebrugge te fietsen. Onderweg kreeg een nieuw lid van ons gezelschap pech met de fiets waardoor we een stukje fietstocht moesten missen, maar wij zagen dat als een welkome rustpauze. In Zeebrugge zelf, het was ondertussen middag geworden, parkeerden we onze stalen rossen om onze benen onder tafel te strekken van een bekend visrestaurant. Het was er leuk vertoeven, in prettig gezelschap en we genoten met z'n allen van onze garnaalkroket, soep en dagverse tongen (drie!).

Daarna reden we via een omweg naar de Blankenberge polders waar we uitleg kregen over de rijke flora op onze polders. Nooit geweten dat daar zoveel te beleven was. Jacoja + handlanger hadden veel werk in deze activiteit gestopt en ik wil hen hier dan ook nog eens bedanken.

Uitgeput kwam ik thuis en zonder veel te kunnen rusten spoedde ik mij naar de badkamer om mij klaar te maken voor het huwelijksfeest van K&F. Ik gleed in mijn nieuwe outfit en mocht even later op mijn nieuwe schoenen in hun kasteel schrijden. Tenminste, een kasteel dat ze afgehuurd hadden voor het huwelijksfeest. Na een korte begroeting, waarbij ik hun feestplunje goedkeurde en hen mijn wensen overbracht, bevond ik me alweer buiten waar ik op mijn wenken werd bediend met aperitiefhapjes en liters drank door donkerharige garçons. T&I waren er ondertussen ook bij komen staan. I is een collega van K, Norbert kent F vanuit de zakenwereld en samen kennen we dus elkaar. Ons gezelschap werd verder nog aangevuld door enkele collega's van I.

Na een poosje begon één van de donkerharige garçons lawaai te maken met een bel en maande ons aan om naar een tuingebouw te gaan waar het "echte" feest zou doorgaan. Het ging er ongedwongen aan toe: iedereen mocht zitten waar hij wou en er was gekozen voor een buffetformule. Op het buffet lagen er zaken zoals gedroogde ham, brood, olijven, mozzarella, gedroogde tomaten, zalm en heilbot, puree met garnalen, calamares en meer van dat lekkers.

Nadat we van alles geproefd hadden, sprongen K&F op de dansvloer om er op de tonen van een nummer van Norah Jones hun huwelijksleven in te dansen. Al spoedig stond ik er ook, en zorgde ik samen met I voor het nodige benenwerk. Tussendoor waren er optredens van zangeres Natalia (die er beter uitzag dan ooit) en kwam er een (groot) lid van The Chordettes hun grootste hit lippen. De uren gingen veel te snel voorbij en we protesteerden dan ook luidkeels toen T en Norbert besloten dat het tijd was om naar huis te gaan...

We hebben ons goed geamuseerd en we hopen dat we samen met K&F nog lang en veel zo'n leuke momenten mogen beleven.

liefs,

Daisy Soleil
xox

Julie Andrews kan weer zingen!... of toch een beetje

2007-07-04T10:43:00.000-07:00

Gisterenavond ben ik met Wendel naar "Shrek the Third" gaan kijken, in deze onpersoonlijke bioscoop. De film is niet meteen weggelegd voor de allerkleinsten, het zijn vooral de volwassenen die de fijne grapjes zullen begrijpen. Wil je de bekende sprookjesfiguren eens in een andere setting zien? Ga dan zeker kijken!

Mijn favoriete momenten:

Koningin Lilian kan met haar hoofd een muur inbeuken. Ze wordt er wel wat tureluurs van. Julie Andrews (die haar stem verzorgt) vertolkt dit door - volgens mij - de eerste tonen uit "My Favourite Things" te stamelen... Straf voor een dame die niet meer kon zingen na een mislukte operatie aan de stembanden. Ze zong wel nog een keer in "The Princess Diaries", maar dat kon je amper zingen noemen. Zou dit zangmoment de voorbode van iets meer kunnen zijn?
Sneeuwwitje zingt in het bos, en al haar vriendjes: vogeltjes, konijntjes, hertjes, eekhoorntjes, komen naar haar gezang luisteren.... Het is wel dan wel een ander liedje dan in de Disney-film, maar het klinkt net zoals toen: een lieflijk, wat oubollig geluid... alsof er iemand in een bokaal zingt.

Ik had ergens iets gelezen over de één of andere kwiet die kwaad is omdat ze in "Shrek the Third" zijn mop hebben gestolen over het maken van hoefgetrappelgeluiden met halve kokosnoten. Wat verder in de film verliest Raponsje (die prinses die haar vlecht liet zakken uit een toren zodat haar vrijer bij haar kon zijn) haar pruik. Ik mag gek zijn als ik die scène nog niet eerder zag in Sesamstraat... Hebben die daar ook bezwaar over gemaakt?

Iets anders nu: zij die houden van hardcore/punk/rock moeten beslist eens naar hier surfen. Schitterend!

liefs,

Daisy Soleil
xox

de royals strippen

2007-07-01T11:24:00.000-07:00

Vrijdagavond waren T&I te gast op het domein. De stemming zat er al meteen in want ze hadden een gekoelde fles champagne mee. Als diner hadden we deze keer voor de Vietnamese keuken gekozen. Niet slecht, hoewel ik vond dat alle gerechten overgoten waren met dezelfde saus. Niet veel smaakverschillen... jammer!

Maar ons gezelschap trok zich daar niets van aan en met volle moed, en een beetje lichter in het hoofd, begonnen we aan dit spel. Wederom kende ik geen geluk. Ik had mijn beginposities een beetje ongelukkig gekozen en hoewel ik mij weerde als een duiveltje in een wijwatervat ging I met de grote prijs lopen. Ze glunderde!

Na een adempauze haalde T zijn nieuw spel boven. In dit spel komt het erop neer dat je door middel allerlei grondstoffen zoveel mogelijk punten behaalt. Met die grondstoffen wordt er een kathedraal neergepoot in een soort van Middeleeuwse setting. Nou, nou... na wat een eeuwigheid leek, had ik het spelletje eindelijk een beetje door. Toch vond ik het niet zo leuk. Vooreerst denk ik dat er om een kathedraal te bouwen een grote dosis religie nodig is. Deze was nergens in het spel te bespeuren. Bovendien speelt elke speler nogal 'op zijn eigen', waarmee ik bedoel dat er weinig interactie is met de andere gasten. Je kan bijna ergens iemand helpen... of een ferme loer draaien.

Onze spelletjes zijn niet op één, twee, drie gedaan en het was al lang na het klokje van middernacht voor ik mij kon terugtrekken. Zoals steeds was het plezant vertoeven in de aanwezigheid van T&I en ik hoop ze snel weer te zien.

Zaterdag was een belangrijke dag. Ik moest absoluut schoenen vinden die bij mij nieuwe garderobe passen. Ik kwam midden in de solden terecht... Veel volk, veel koopjes, maar een helse karwei om te vinden wat ik zocht. Ik vond mijn uitverkoren paar schoenen uiteindelijk en uitgeput van zoveel pas- en keurwerk begon ik aan de terugreis. Onderweg hield ik halt in deze winkel waar ik mijn befaamde wondersponzen vond. Hoezee!

De rest van de dag hield ik mij nuttig bezig met huishoudelijke activiteiten en met deze site. Het was die tijd van de maand om nieuwe horoscopen te maken en een mens is daar toch wel een tijdje mee zoet. Het was opnieuw laat toen ik mij tussen de lakens kon vleien.

Deze middag mocht ik mijn gestel verwennen met een kaas- en garnaalkroket, gevolgd door rosbief met andijvie en als toetje een stukje taart bij H&J. H is een echte keukenprinses en ook met naald en draad kan zij bijzonder goed uit de voeten. Mijn losse knoop aan mijn vest was in een minimum van tijd weer piekfijn in orde. Bedankt H!

J had ook een verrassing voor mij: een spiksplinternieuwe polshorloge van dit merk. Een mooi cadeau dat ik vrijdag samen met mijn nieuwe garderobestukken en nieuwe schoenen zal showen op het huwelijk van K&F. J, dank je wel!

Daarnet strompelde Wendel hier binnen. Hij was op de uitnodiging van een serviceclub ingegaan en had er enkele kilometers fietsen opzitten. Op de terugweg had hij behoefte aan verpozing en dat vond hij hier.

Heel veel tijd kon ik niet vrijmaken voor hem want één van mijn favoriete tv-programma's stond op het menu. Er werd ondermeer verslag gedaan van de handelreis van onze kroonprins met zijn vrouw naar China. Op één of ander banket ginderachter wou hij grappig uit de hoek komen door erop te wijzen dat hoewel er veel mooie dames aanwezig waren, er voor de heren ook iets was, nl. de lekkere Belgische keuken. Zijn vrouw daarentegen wou de Belgische stripkunst in de verf zetten en had een stapeltje vertaalde Kuifjes-stripboeken mee voor enkele kinderen daar. Op de cover van één van die strips wees ze naar hondje Bobbie en noemde ze hem "Tintin". Ze leest er best nog eens eentje...

veel liefs,

Daisy Soleil
xox

Van wonderspons naar weerzien

2007-06-24T02:32:00.000-07:00

Gisteren trok ik de stad in op zoek naar een nieuw pak wondersponzen. Tot nu toe zijn deze sponzen de enige methode om mijn witte eetkamerstoelen weer proper te krijgen. Ze zijn toch zo modern, zo stijlvol, zo oelala... maar toch zo rap zwart.

Naar de stad dus, naar deze winkel, waar ik de vorige keer mijn speciale sponzen mocht vinden. Onderweg daar naartoe kwam ik mijn voormalige coiffeuse M. tegen. Het werd een blij weerzien. Een poosje terug koos ze ervoor om ergens ver weg te gaan haarkappen. Maar nu is ze terug, in mijn eigenste buurt. Wedden dat ze binnenkort weer met haar handen in mijn haar zit?

Waaraan ik niet had gedacht was dat het braderie was! Voor ik het goed en wel besefte stond ik in deze boetiek te profiteren van de koopjes. Norbert kon nog net verhinderen dat ik er de legplanken uit de muren trok... ik trok dan maar met een (zware) stapel naar de kleedhokjes. Daar was het een drukte van jewelste: iedereen wou in één van de drie paskotjes. Ik kon mij bedwingen om mij niet in het midden van de winkel om te kleden en wachtte netjes mijn beurt af. Een meisje kon dat helaas niet. Ze stroopte voor de ogen van het publiek haar broek af en trok een rokje aan om tot het besluit te komen dat het haar niet echt goed stond. Of dat nu aan die rok lag of aan dat meisje... hou ik in het midden.

Na enig duw- en trekwerk kwam ik buiten met enkele topjes, een bloesje en een truitje... en dat allemaal voor een belachelijk lage prijs. Ik bereikte het doel van mijn reis: de wondersponzenwinkel. Helaas bleek deze onlangs gerenoveerd en had daardoor mijn speciale sponzen niet meer in voorraad. Heeft er iemand een tip over waar ik ze wel zou kunnen vinden?

Wat verder in de braderie zag ik A. staan blinken. Met A. heb ik heel veel watertjes doorzwommen: we groeiden voor een stuk samen op en werden wat we nu zijn door en met elkaar. Vroeger zagen we elkaar bijna elke dag, nu veel te weinig. A. stond daar te wachten op S. samen met wat op het eerste zicht leek op een gemuilkorfde grizzly-beer. Bij nadere inspectie bleek het om een enorme hond te gaan die het wat sneu vond om daar te moeten staan wachten in de regen, aan een lijn. Ik sprak af met A. dat we elkaar snel zouden weerzien. Ik kijk hier echt naar uit.

Ik herinnerde mij dat Wendel, die een krak is in het vinden van onvindbare cd's, een muziekwerk voor mij had gevonden in deze platenzaak. Langs de telefoon gaf hij mij een precieze omschrijving van waar die cd zich bevond in de zaak en niet veel later stapte ik buiten met de verzamelaar "Music from the Middle Ages". Ben je net als ik een grote fan van series als "Cadfael" en/of speel je graag dit spel, dan is deze cd een aanrader. Norbert keek eerst wat bedenkelijk bij mij aankoop, maar moest later die dag wel toegeven dat het prima muziek was.

Het werd tijd om huiswaarts te keren. Na nog wat dagdagelijkse boodschappen stortte ik mij weer op één van mijn bezigheden en werkte door tot 's avonds laat toen ik naar Wendel trok. We kijken beiden graag naar deze serie en we keken ook nog naar de Engelse televisie. Er was een show met hoogtepunten over een soort van soundmixshow waaraan allerlei bekende Engelse figuren meededen. Heel erg leuk, dat zouden ze hier ook eens moeten doen.

Wendel zou ook graag meedoen: hij ziet zichzelf als de perfecte imitator van David Bowie. Hij vroeg mij wie ik zou imiteren. Ik zou het echt niet weten. Iemand een suggestie?

liefs,

Daisy Soleil
xox

Kolonisten in Stalhille

2007-06-13T23:54:00.000-07:00

Gisterenavond was ik te gast bij T&I in hun verblijf in Stalhille. Het was een mooie avond en we zaten op hun terras (met zicht op hun mooi aangelegde tuin) om te aperitieven met dit drankje. Er was ook entertainment, daarvoor zorgde hun energieke dochter B.

Het diner bestond uit allerlei gefrituurde vingerhapjes aangevuld met een slaatje, een stoofpotje en allerlei sausjes. Hemels zondig!

Daarna werd het tijd om te beginnen aan hetgeen waarvoor we samen waren. T legde zijn spel op tafel en herhaalde nog eens kort de regels... Tijdens de eerste ronde lag ik lange tijd op kop, maar helaas moest ik het afleggen tegen T. Het tweede rondje was een ramp, ik werd aan alle kanten in bedwang gehouden en moest toezien hoe I. triomfeerde.

Voor we het goed en wel beseften, was het zeer laat geworden. Ik kreeg nog een cadeautje mee: een mooi kader waarin drie foto's passen.

Het was leuk om eens een avondje onder vrienden door te brengen met het spelen van een gezelschapspel. Dat zouden wel allemaal meer moeten doen. Heb je geen vrienden of spelletjes? Neem dan eens een kijkje hier!

Bedankt T&I, ik heb echt genoten en kijk uit naar de revanche!

Daisy Soleil

xox

Viert vaderdag met artichocblaadjes!

2007-06-10T12:48:00.000-07:00

Het was vandaag vaderdag. We vierden het in dit restaurant. Ik had voor Pappie een leuk geschenkje gevonden: een mini-valiesje met daarin alles wat je nodig hebt om schoenen te poetsen. Handig om mee te nemen als hij gaat golfen. Hij was er echt blij mee.

Minder blij leek de gerant van het restaurant. We waren nog maar binnen of de kleren werden van ons lijf gerukt om ons daarna zo snel mogelijk aan een tafeltje te duwen. Hij smeet net nog niet de menukaarten in onze richting, begeleid met met bijna-snauw waaruit we begrepen dat de langoustines op waren.

Onmiddellijk daarna moesten we het aperitief kiezen. Het werd de maison: een soort van schuimwijn met daarin een schijf sinaasappel. Santé. Terwijl we nog op de kaart aan het kijken waren werd er een bord artichocblaadjes op tafel gezet. Leuk om te zien, maar niet veel smaak aan. We wisten ook geen weg met onze afgesabbelde blaadjes en maakten er dan maar een torentje van.

We kregen een wachtbordje van "schelpdiersoep met meloen en chorizzo" terwijl we onze keuze moesten opzeggen. Ik koos als voorgerecht voor de Hollandse maatjes en de hoofdschotel werden niertjes. Waarom niertjes? Omdat ik dat hier thuis niet moet klaarmaken en omdat je ze tegenwoordig ook zo moeilijk kan vinden.

Onze aperitief was nog niet half op, of we kregen al ons voorgerecht. De maatjes waren mooi gedresseerd met boontjes naast een bedje van allerlei slastukjes. En toen werd het tempo plots veel minder... Na wat nogal een eeuwigheid leek kregen we onze hoofdschotel. Eerst werden onze frieten (in zo'n frietzakje op een ijzeren houdertje) naar de verkeerde tafel gebracht. De dienster excuseerde zich, nam ze daar weg en zette ze dan toch op onze tafel. De niertjes waren lekker, hoewel er voor mij nog wel wat extra groentjes bij mochten.

Als dessert koos ik voor een... cola light. Ik had geen zin meer in geflambeerd fruit of in een crême brûlée.

Conclusie: het eten was te doen, de bediening kon beter.

Terug thuis heb ik nog wat bezig gehouden met deze site. Daarna heb ik grandioos verloren tegen Norbert tijdens het spelen van dit gezelschapsspel. Ik moet beslist wat beter opletten tijdens het zetten van mijn eerste twee huisjes. Naast rekening houden dat je zoveel mogelijk grondstoffen kan verdienen, moet je ook rekening houden met de kans dat een bepaald getal wordt geworpen met de dobbelstenen. Oefenen dus!

Daarnet naar dit programma gekeken. Veel uitschieters zaten er niet in, behalve misschien dat één van de kleinkinderen voor de eerste keer naar de kleuterschool mocht. Een kleuterschool waar de kindjes een uniform moeten dragen, begot.

Nu ga ik nog wat strijken terwijl ik naar een aflevering van Lost kijk. Ik heb er geen enkele aflevering van op televisie gezien, maar dankzij het eerste seizoen op dvd, is het strijken een pak spannender geworden!

liefs,

Daisy Soleil
xox

Even bekomen... met wat shopping

2007-06-09T10:53:00.000-07:00

Van gisterenavond staat de nieuwste versie van Gayworld.be dan eindelijk online. Na maanden van zwoegen en zweten, onderhandelen, schrijven, schrappen en opnieuw beginnen, zijn mijn jongens erin geslaagd om een resultaat online te zetten dat best gezien mag worden. Natuurlijk is er hier en daar nog weleen kleine hapering, maar dat wordt binnen de kortste keren weggewerkt. Mijn jongens doen dat goed... En dat mag ook wel: na maanden van luisteren naar hun verzuchtingen, advies geven, troosten, masseren en hen voorzien van de nodige vitamientjes voel ik mij toch wel wat uitgeput. Maar ik doe het graag en ik hoop dat ik het nog lang mag doen. Ik wil van de gelegenheid gebruik maken om Jeroen eens extra in de bloemetjes te zetten: "Hey Jeroen, bedankt voor alles. Ik weet maar al te goed dat mijn jongens niet van de gemakkelijkste zijn (ze hebben dan mee van mij...), maar jij doet dat ook goed!"

Dat de site live ging, waardoor mijn jongens eindelijk weer wat meer naar buiten gaan, betekende dus dat ik eindelijk weer eens wat ademruimte kreeg. En geademd heb ik wel... ik moest er zelfs van uitblazen! Ik ging eerst en vooral naar mijn turnclub. Het is al een tijdje dat ik mij daar in het zweet werk en begin toch al wat resultaten te zien. Fijn!

Wat later die avond mocht ik mee met Wendel naar de laatavondvertoning van Pirates of the Caribbean: At World's End. Wat was me dat voor iets! Eerst en vooral is er de bioscoop zelf: een groot complex, mooi afgewerkt met alles erop en eraan... maar zonder hart. Waar is de tijd dat je te voet naar de cinema kon gaan, even kon wachten in de rij en bekenden kon tegenkomen en kon kennismaken met andere bioscoopgangers? Waarom moet je nu plots een computertechnicus zijn om een keer naar de film te kunnen gaan? Waar is de portier naartoe die je zijn filmadvies gaf? Wat is er gebeurd met de dame die frisco's verkocht in een rieten mandje? Nu, dat zal wel de vooruitgang zijn...

Terug naar de Piraten: de twee filmzalen waarin deze film werd vertoond, zaten stampvol en dan nog was er het er nog ijzig koud. Gelukkig had ik mijn jasje mee zodat me een beetje kon induffelen. En de film zelf dan... flutverhaal en veel te lang! Bijna 3 uur. Dat is gewoon veel te veel, toch voor zo'n onnozel verhaaltje. Tijdens de pauze ging zowat de helft van het publiek naar huis; ze waren moe, de stakkerds. De rest zat er te gapen en hoopte dat het snel gedaan ging zijn... Ik ook! "At World's End"? Jaja, hopelijk ook het einde van deze filmreeks.

Na de film kon ik nog met moeite overeind komen en naar de auto sukkelen. Snel nog Wendel aan zijn huis afgezet, naar huis gereden en gaan slapen.

Vanmorgen geraakte ik slechts met veel overredingskracht van mezelf uit mijn bed. Na de gebruikelijke ochtendrituelen, ben ik aan de kuis van grote living begonnen. Ik heb dan wel een poetsvrouw, maar dat mens kan ook niet alles doen hé. Daarna nog wat voor de site gedaan om na de noen naar 't stad te trekken.

Ik moet deze zomer al naar twee trouws en om daar niet met oude vodden voor de dag te moeten komen, had ik tenminste één nieuw stuk nodig in mijn garderobe. Ik vond een nieuwe tailleur in deze boetiek. Dat mijn geturn vruchten afwerpt, werd bewezen, want zelfs het kleinste maatje was nog wat te groot voor mij. Gelukkig heeft deze boetiek een eigen versteldienst en binnenkort mag ik lopen pronken met mijn nieuwe lijn en nieuwe aanwinst!

Ik maakte van de gelegenheid gebruik om mijn collectie parfums aan te vullen. Via een staaltje had ik dit geurtje leren kennen en nu deze week toch een plaatsje vrij was gekomen in mijn badkamer (ik had de fles zowat uitgewrongen), profiteerde ik van de situatie.

Na nog wat dagdagelijkse boodschappen, haaste ik me naar huis om daar Norbert finaal af te maken. Hoe? Met dit gezelschapsspel. Ik heb het leren kennen op vakantie in de Ardennen. T&I spelen het al jaren en T heeft me warm gemaakt voor zijn spel. Binnenkort ben ik zelfs uitgenodigd om met hem te komen spelen.

Vanavond kijk ik naar deze film. Zeer grappig, vooral de manier waarop bekende sprookjesfiguren opeens opduiken en helemaal anders zijn dan je verwacht. Een aanrader!

liefs,

Daisy Soleil
xox